[11/12, 19:00, Θησείο] Συγκέντρωση – πορεία υπεράσπισης των βουνών (των λιμνών, των ποταμών, των θαλασσών…)

Πέμπτη 11 Δεκέμβρη 2025, 19:00, Θησείο

Συγκέντρωση – πορεία υπεράσπισης των βουνών (των λιμνών, των ποταμών, των θαλασσών…)

Η συνέλευσή μας στηρίζει και συμμετέχει από το 2022 σε κινητοποιήσεις υπεράσπισης των βουνών.

Το Σάββατο 6 Δεκέμβρη 2025 μας έκανε την τιμή να ποζάρει ένα ακόμα άγριο πλάσμα που διάλεξε τον Λόφο Στρέφη για καταφύγιο. Σε πείσμα όσων μας ειρωνεύονται για το σύνθημά μας “ελεύθερος και άγριος”.

Ακολουθεί το κάλεσμά μας για τη συγκέντρωση υπεράσπισης των βουνών το 2023, επίκαιρο και πιο επείγον από ποτέ.

ΟΙ ΛΟΦΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΜΙΚΡΑ ΒΟΥΝΑ

ΕΞΩ ΜΠΑΤΣΟΙ, ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ, ΑΙΟΛΙΚΑ

Η λεηλασία της φύσης, και η αντιμετώπιση της ως πεδίο κερδοφορίας, έχει πολλές όψεις.

Είτε μιλάμε για εταιρείες ενέργειας ή για real estate, είτε μιλάμε για 2.000+ ή για 150 μέτρα υψόμετρο, είτε μιλάμε για ανέγγιχτες φυσικές περιοχές μακριά από κάθε τι ανθρώπινο ή για τις τελευταίες ‘νησίδες’ πρασίνου και άγριας ζωής που έχουν απομείνει μέσα στον αστικό ιστό και τελικά, είτε μιλάμε για τις κορυφές των Αγράφων ή τον λόφο του Στρέφη, τα μοτίβα δεν διαφέρουν και πολύ.

Είναι γεγονός πως οι μπουλντόζες της ανάπτυξης καταπατούν ολοένα και περισσότερο οτιδήποτε ζωντανό. Χέρι χέρι με την καταστολή, εταιρείες εισβάλουν σε ελεύθερους δασικούς χώρους, αφήνοντας πίσω τους καταστροφή – και ενίοτε φουρφούρια, λαμπάκια και κυριλέ αισθητική για τουριστάκια -.

Τελειώνουν όμως εκεί οι ομοιότητες; Όχι! Ζωντανοί, πολύμορφοι και με νίκες, είναι οι αγώνες υπεράσπισης που έχουν αναπτυχθεί σε όλα τα μέτωπα. Μια και ο λόφος μας είναι ένα μικρό βουνό, ένα μέρος που μας δίνει κάτι από το αίσθημα ελευθερίας που έχουμε όταν αγναντεύουμε από μια βουνοκορφή, και ένας χώρος που μπορούμε να αναπνεύσουμε, να παίξουμε, να τραγουδήσουμε, να εκφραστούμε, να πολιτικοποιηθούμε, θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για αυτόν, και να στεκόμαστε αλληλέγγυα σε όλα όσα παλεύουν για γη και ελευθερία.

Οι αγώνες ενάντια στην εξαπλωτική μανία του κεφαλαίου πάνω στη φύση και στους ελεύθερους χώρους στις πόλεις μας, δεν είναι πολυτέλεια. Είναι αγώνες για την ίδια τη ζωή.

Θα είμαστε και εμείς στην πορεία υπεράσπισης των βουνών. Ενάντια στην ανάπτυξη, τη λεηλασία και την ιδιωτικοποίηση.

Αλληλεγγύη στις καταληψίες της Κοινότητας Καταλήψεων Κουκακίου| Πορεία Σάββατο 29/11, 13:00, πλατεία Μερκούρη| Εφετείο Τρίτη 2/12, 9:00, Ευελπίδων (κτ. 8)

Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου (Ματρόζου 45, Παναιτωλίου 21, Αρβάλη 3) αποτελούσε παράδειγμα αγώνα στην περιοχή του Κουκακίου. Για 3 χρόνια οι κάτοικοι και αλληλέγγυοι χτίσανε δομές, σχέσεις με τη γειτονιά και αγωνίζονταν ενάντια στην πατριαρχία, το ρατσισμό, τον εξευγενισμό και τη κρατική καταστολή. Το Μάρτιο 2018 με το ΣΥΡΙΖΑ γίνεται εκκένωση της Ματρόζου 45 σε τριπλή εκκένωση μαζί με τις καταλήψεις Γκάρε και Ζαΐμη 11 στα Εξάρχεια. Οι καταλήψεις συσπειρώνονται και μετά από δύο εβδομάδες παίρνουν και οι τρεις συλλογικά τα εδάφη τους πίσω. Όμως στις 18 Δεκεμβρίου 2019 και επί ΝΔ γίνεται η τριπλή εκκένωση των σπιτιών, όπου αλληλέγγυοι από την Αρβάλη  και την Παναιτωλίου συλλαμβάνονται ενώ από τη Ματρόζου οι μπάτσοι δε βρήκαν κανένα όταν μπήκαν στο κτήριο. Τρεις βδομάδες αργότερα, 11 Γενάρη 2020, γίνεται η διπλή ανακατάληψη της Ματρόζου και Παναιτωλίου όπου εκεί γίνεται μαχητική υπεράσπιση των κτηρίων από τον κόσμο μέσα. Οι μπάτσοι συλλαμβάνουν 5 άτομα στην Ματρόζου, 8 στην Παναιτωλίου και 9 άτομα από τις συγκεντρώσεις στους δρόμους της γειτονιάς. Το δικαστήριο εν τέλει αθωώνει τις καταληψίες της Παναιτωλίου, κρίνει την ανήλικη συντρόφισσα από τη Ματρόζου ένοχη για όλα με επίπληξη, ενώ το 2024 καταδικάζει τους υπόλοιπους 4 της Ματρόζου σε 6,5 χρόνια φυλάκισης με ολική έκτιση. 

Μια απόφαση τέτοιας ισχύος για εμάς δείχνει την υποταγή του δικαστικού συστήματος στις επιταγές της πολιτικής ηγεσίας. Η εκδικητικότητα που προβάλλει μια ποινή φυλάκισης όπου καμία κατηγορία δε διαχωρίζεται (όλοι οι συμμετέχοντες χρεώνονται τα πάντα) και κάθε ποινή χρεώνεται σε υψηλά επίπεδα, δίνει ένα μήνυμα ότι η δικαστική εξουσία κάνει απροκάλυπτα πια τεμενάδες στις ορέξεις των πολιτικών πιέσεων. Από την πρώτη στιγμή δικηγόρος των μπάτσων ενάντια στα συντρόφια της Ματρόζου ορίστηκε η Ε. Βαρελά, υποψήφια βουλευτής της ΝΔ με προεκλογική καμπάνια ως συνήγορος υπεράσπισης αστυνομικών και εργαζόμενη στο δικηγορικό γραφείο του Πλεύρη. Η αποτυχημένη προσπάθειά της και των μπάτσων να αναβαθμίσουν το κατηγορητήριο σε κακουργήματα και η εξαντλητικά αυστηρή απόφασης της έδρας και του εισαγγελέα στο πρωτόδικο, συντάσσονται σε μια ανάγνωση της δικαστικής διαδικασίας ως πολιτικά καθοδηγούμενης.

Αν τα συντρόφια μας μπουν φυλακή για πλημμεληματικές κατηγορίες όπου δεν αναγνωρίζεται καν ποιος έκανε τι, γιατί υπερασπίστηκαν τα σπίτια και τους αγώνες τους, αυτό για μας είναι μήνυμα ότι ξεκινάει μια περίοδος όπου πολιτικοί αντίπαλοι του κράτους θα καταλήγουν εύκολα σε κελιά. Ως κομμάτι του ανταγωνιστικού κινήματος, αυτό αφορά όλες και όλα μας – όχι μόνο για την προσωπική μας μοίρα αλλά και γιατί εγκαινιάζει μια νέα περίοδο που ιστορικά μας παραπέμπει στο χουντισμό. 

Η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου είχε οργανωθεί με βάση τις συλλογικές ανάγκες που ανέκυπταν, τόσο στα άτομα που μένανε εκεί όσο και στη γειτονιά. Ενώ στην αρχή άνοιξαν ένα σπίτι, μέσα σε ένα χρόνο, οι Κοινότητα επεκτάθηκε σε άλλα δύο κτήρια καλύπτοντας έτσι τη δυνατότητα στέγασης περισσότερων ανθρώπων. Το κτήριο της Αρβάλη 3 συγκεκριμένα, το «μπλε σπίτι», στέγαζε της δομές της κοινότητας: κήπο, αναγνωστήριο και βιβλιοθήκη, χαριστικό παζάρι ρούχων, λουτρό και πλυντήριο. Στις δομές συναντιόνταν γείτονες και κάτοικοι χτίζοντας τρόπους συλλογικής απάντησης σε ανάγκες που μοιάζουν ατομικές. Αποτελούν άμεσο παράδειγμα οργάνωσης της κοινωνικής βάσης για την κάλυψη των αναγκών της, μέσα από τις δομές δεν καλύπτουμε όμως μόνο τις ανάγκες μας, μαθαίνουμε κιόλας την αλληλοβοήθεια, τη συμμετοχή και την οριζόντια οργάνωση, η κάθε μία με τις δυνατότητές της.

Πέραν από τις δομές, η σχέση με τη γειτονιά που έχτισαν τα συντρόφια στο Κουκάκι αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για ένα κοινωνικό εγχείρημα, μια κατάληψη που αντιλαμβάνεται την ύπαρξή της ως κομμάτι της κοινωνίας και την κοινωνία αντίστοιχα ως το μεγαλύτερο όλον της. Έτσι, οι καταλήψεις έτρεξαν αγώνες ενάντια στον εξευγενισμό της γειτονιάς και την ιδιωτικοποίηση του Λόφου Φιλοπάππου. Σήμερα, 6 χρόνια μετά την εκκένωσή τους, η γειτονιά αποτελεί ξεπεσμένη σκιά του παλιού της χαρακτήρα. Κάτω από την Ακρόπολη, βυθισμένη σε διαμερίσματα βραχυπρόθεσμης μίσθωσης, άνοστα χιπστερομάγαζα σε κάθε γωνία, κάμερες σε πολλά σημεία και οι κάτοικοι της λίγο περισσότερο φαντάσματα. Δε γνωρίζουμε αν 3 καταλήψεις θα έσωζαν την κατάσταση, αλλά σίγουρα βλέπουμε μια σχέση μεταξύ της εκκένωσης της κοινότητας και του ραγδαίου ρυθμού εξευγενισμού της περιοχής. Το σφράγισμα των καταλήψεων και ο διωγμός των κατοίκων τους σίγουρα άφησε τη γειτονιά πιο πολιτικά κενή και απροστάτευτη, βορά στη κερδοσκοπία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.

Καταλήψεις και άμυνα

Οι καταλήψεις αμύνονται με πολλούς τρόπους και σα ρωγμές στο τσιμέντο της άσχημης πόλης καταφέρνουν πάντα να ξαναβγαίνουν. Στο Κουκάκι η υπεράσπιση των καταλήψεων έγινε μαχητικά. Οι καταληψίες φαίνεται να κατέβασαν ένα σπίτι ολόκληρο στα κεφάλια των μπάτσων, αψηφώντας έτσι έστω για λίγο την παντοδυναμία του κράτους και των όπλων του. Για την υπεράσπισή της αφού εκκενώθηκε και τη δουλειά που έκανε όσο λειτουργούσε η Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου έγινε μεγάλο παράδειγμα οργάνωσης, δομών και αντίστασης στο καταληψιακό κίνημα.

Εμείς από μεριάς μας πιστεύουμε στην υπεράσπιση των χώρων μας με την καθημερινή παρουσία μας, με τη συνεχή προώθηση των περιεχομένων μας, με τη σύναψη σχέσεων με τους γείτονες, τις γειτόνισσες και τα γειτονάκια μας, όχι ευκαριακών ή εργαλειακών, αλλά σχέσεων αμοιβαίας εκτίμησης, αλληλοστήριξης και ενδιαφέροντος όπως στο Κουκάκι. Δε πιστεύουμε πως μόνο η στιγμή της σύγκρουσης δείχνει το αποτέλεσμα της πολιτικής μας εργασίας, και γι’ αυτό προσπαθούμε να στήσουμε κοινότητα αλληλέγγυων γύρω από το Λόφο. Οι αγώνες για το Λόφο Φιλοπάππου δε μας ενέπνευσαν απλώς αλλά μας έφεραν και σε επαφή με πολύτιμα συντρόφια που μαζί έχουμε συμπορευτεί στον αγώνα για τους ελεύθερους χώρους στην πόλη. 

Στην Κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου βλέπουμε τα εαυτά μας, σαν κοινότητα του λόφου Στρέφη, όπως κάθε κοινότητα που αυτο-οργανώνεται για να αγωνιστεί ενάντια στο υπάρχον και να  καλύψει τις ανάγκες της. Για αυτον και για  τοσους αλλους λογους, ειμαστε βαθια συνδεδεμενα με τα συντροφια της κοινοτητας του κουκακιου και στεκόμαστε πλάι τους στην καταστολή που βιώνουν ακόμα τόσα χρόνια μετά το βίαιο ξερίζωμα από τα σπίτια τους. Θα είμαστε μαζί τους στην πορεία, την εκδήλωση, καθώς και στο δικαστήριο για το εφετείο τους, την Τρίτη 2/12.

Απεριόριστη δύναμη στα διωκόμενα συντρόφια και την υπόλοιπη κοινότητα.

ΠΟΡΕΙΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 29/11, 13:00, ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ, ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΚΥΡΙΑΚΗ 30/11, 15:00, ΠΑΡΚΟ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ

ΕΦΕΤΕΙΟ, ΤΡΙΤΗ 2/12, 9ΠΜ, ΚΤΗΡΙΟ 8, ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΕ ΒΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΑ 

ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥ ΣΤΡΕΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΓΟΝΕΩΝ ΤΟΥ 36ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Πορεία την Τρίτη, 3/10, 7μ.μ. Ο λόφος του Στρέφη ανήκει σε όλες και όλους μας

Ένας χρόνος πέρασε από τότε που στον λόφο Στρέφη ιδιωτική εταιρία με «άδεια» του δήμου και κάλυψη της αστυνομίας έστησε εργοτάξιο. Από τότε μέχρι σήμερα ο λόφος μας πονάει! Δέντρα καταστράφηκαν, φυτά ξεριζώθηκαν, μονοπάτια διαλύθηκαν. Παντού σκόνη, ένα τοπίο εγκατάλειψης. Με την πρώτη βροχή το χώμα πέφτει και οι κατεστραμμένες ρίζες των δέντρων δεν κρατάνε πια το νερό. Οι γύρω δρόμοι μετατρέπονται σε λασποχείμαρρους  και το σχολείο μας πλημμυρίζει. 
Ο άλλοτε αγαπημένος Στρέφης, το μπασκετάκι, το θεατράκι, οι κορυφές του ήταν επιλογή εκατοντάδων ανθρώπων για άθληση, χαλάρωση, διασκέδαση. Τα παιδιά μας είχαν τον έναν μεγάλο ελεύθερο και δημόσιο χώρο, τη δυνατότητα επαφής με τη φύση μέσα στην πόλη, την ευκαιρία ελεύθερου παιχνιδιού. Τώρα στα 2/3 του λόφου δεν επιτρέπεται να πάνε. Κλείνονται σε ένα ασυντήρητο γήπεδο μπάσκετ, σε ένα επικίνδυνο κλουβί.Δε θα ξεχάσουμε, επίσης, ότι σε αυτόν τον χρόνο ένας γονιός του σχολείου μας ξυλοκοπήθηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις. Δε θα ξεχάσουμε ότι τα μηχανάκια της ομάδας ΔΡΑΣΗ πάρκαραν έξω από το σχολείο, μαρσάροντας και εκφοβίζοντας διαμαρτυρόμενους γονείς και εκπαιδευτικούς, φωτογράφιζαν τα παιδιά. Δε θα ξεχάσουμε ότι το αποκριάτικο πάρτι του σχολείου έγινε με περιφρούρηση, ότι απαγορεύτηκε η θεατρική παράσταση των παιδιών στο θεατράκι, ότι κάθε φορά που βρισκόμαστε στον λόφο φωνάζουμε στα παιδιά να προσέχουν από τα τροχοφόρα της αστυνομίας που κυκλοφορούν σε χώρο χωρίς καν δρόμο.

ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ

• Ο λόφος μας χρειάζεται αντιδιαβρωτικά έργα. Έφεραν τσιμέντα και τον κατέστρεψαν.

• Ο λόφος μας χρειάζεται τακτική φροντίδα από κηπουρούς. Έφεραν μπουλντόζες και διέλυσαν τα φυτά.

• Ο λόφος μας χρειάζεται συστηματικό καθάρισμα. Έφεραν φρουρούς που πετάνε τα σκουπίδια τους παντού.

Την Τρίτη, 3 Οκτώβρη, τα σχολεία του δήμου της Αθήνας είναι κλειστά. Και το πρωί, όπως κάθε χρόνο, όσοι και όσες μπορούμε θα ανέβουμε στον λόφο να παίξουμε. 

Το απόγευμα από τις 6μ.μ. μαζευόμαστε ξανά στον  λόφο με τις ζωγραφιές, τις κατασκευές και τις φωνές μας. 

Και στις 7μ.μ. θα πορευτούμε από τον λόφο μέχρι και το πάρκο Ναυαρίνου, στους χώρους των παιδιών μας που δε θα μας τους πάρει κανείς!

ΝΕΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ 36ΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

https://sg36.blogspot.com/2023/10/blog-post.html

Hasta la victoria siempre!

Την Κυριακή η καρδιά του αγώνα των Εξαρχείων θα χτυπάει στο Λόφο Στρέφη με την ολοήμερη δράση “Ανάπλαση Τέλος. Ελεύθερα Εξάρχεια” https://bit.ly/3hW1tcb
Ως συνέλευση του Λόφου θα θέλαμε να σταθούμε στην συμμετοχή των Hasta La Victoria Siempre, μία κοινωνική, αθλητική κίνηση παλαίμαχων ποδοφαιριστών και καλλιτεχνών.
Κι αυτό γιατί… Ήταν οι πρώτες μέρες που είχαμε ουσιαστικά εκδιωχθεί από τον χώρο των συνελεύσεων μας, το θεατράκι, από τις πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις και το ηθικό ήταν κάπως πεσμένο… Ήταν η μέρα που η Ανοιχτή Ορχήστρα μας έκανε την πρόταση για την γιορτή της ερχόμενης Κυριακής και στο τοιχάκι απέναντί μας στέκονταν ο Βασίλης Καλογερόπουλος και ο Σάββας Κωφίδης από την “Hasta”, σιωπηλοί. Εντός ολίγου μας συστήθηκαν, μας εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στον αγώνα μας και πρότειναν να οργανώσουμε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα στο Λόφο!
Κι έτσι έγινε! Η ομάδα της Hasta La Victoria Siempre ιδρύθηκε το 2010, ως κίνηση παλαίμαχων ποδοσφαιριστών και καλλιτεχνών εμπνεόμενοι από το κίνημα κατά των διοδίων.
Από τότε οργανώνουν ποδοσφαιρικούς αγώνες αλληλεγγύης και συναυλίες για εργατικούς αγώνες (Χαλυβουργία), κοινωνικούς αγώνες (απεργία πείνας των 300 μεταναστών), αγώνες για την Παλαιστίνη και παντού όπου υπάρχει αδικία που πρέπει να ακουστεί.
Την Κυριακή στις 15.00 στο Λόφο Στρέφη οι παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές θα είναι μαζί μας!
ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ!

Υπερασπιζόμαστε τους Ελεύθερους Δημόσιους Χώρους

Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Κοτζιά) κατά τη διάρκεια του Δημοτικού Συμβουλίου.
Δευτέρα 14/11, στις 18:00
  • Ενάντια στα συμφέροντα και τις μπίζνες της Δημοτικής Αρχής Μπακογιάννη
  • Ενάντια στην Εμπορευματοποίηση, την Τουριστικοποίηση, τον έλεγχο και την περίφραξη των Δημόσιων χώρων
  • Έξω η αστυνομία από τα πάρκα τους λόφους και τις πλατείες
  • Ενάντια στην αστυνομική κατοχή των Εξαρχείων
Τον πρώτο λόγο τον έχουμε οι κάτοικοι στις γειτονιές κι όχι οι εργολάβοι και οι επενδυτές
Ανοιχτή Συνέλευση Υπεράσπισης του Λόφου Στρέφη
Ανοιχτή Συνέλευση “ΟΧΙ Μετρό στην Πλατεία Εξαρχείων”
Ανοιχτή Συνέλευση Υπεράσπισης Πάρκου Δρακόπουλου
Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού, Σεπολίων, Ακαδημία Πλάτωνα
Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου
Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου

Ανταπόκριση απ’ τα δικαστήρια για την απόφαση αναστολής εργασιών

Σύνοψη από την ημέρα συζήτησης επί της απόφασης αναστολής των εργασιών στον Λόφο Στρέφη, ενόψει της κύριας συζήτησης των ασφαλιστικών μέτρων

Σήμερα 11/10 στην Ευελπίδων συζητήθηκε το αίτημα αναστολής των εργασιών στον Λόφο, που υπογράφουν 16 κάτοικοι των Εξαρχείων εναντίον της Prodea Investments.

Ο κορμός των επιχειρημάτων αφορά πρωτίστως τις ελλείψεις σε βασικές γεωτεχνικές μελέτες και μελέτης απορροής ομβρίων του λόφου, άρα και αμφισβήτηση των εγκεκριμένων έργων ως κατάλληλων για τον δασικό χαρακτήρα του λόφου, που χαρακτηρίζεται από πλούσια βιοποικιλότητα, η οποία απειλείται από τις βαριές επεμβάσεις που σχεδιάζονται.

Κατά τη διάρκεια της ακρόασης αναδείχθηκαν από την πλευρά των κατοίκων ότι:

α) Τα συμφωνημένα έργα αλλοιώνουν ανεπιστρεπτί τον λόφο Στρέφη.

β) Ο λόφος κατά παράβαση της σύμφωνης γνώμης επί των μελετών και των εργασιών συντήρησης της Δασικής Υπηρεσίας είναι de facto αποκλεισμένος, με απαγόρευση πρόσβασης που θα διαρκέσει για όσα χρόνια κρατήσουν οι εργασίες.

γ) Ενώ η σύμφωνη γνώμη της Δασικής Υπηρεσίας αναφέρεται σε συντήρηση των ήδη υπαρχουσών υποδομών, η μελέτη αναφέρεται σε νέα, μεγάλης κλίμακας έργα.

δ) Αγνοούνται από την φυτοτεχνική μελέτη προστατευόμενα είδη χλωρίδας και πανίδας, που κινδυνεύουν από τις βαριές εργασίες.

Ενώ τα ασφαλιστικά μέτρα απευθύνονταν στην Prodea, παραστάθηκε την τελευταία στιγμή και ο Δήμος ως υποστηρικτής της εταιρίας και εναντίον των κατοίκων (δημιουργώντας έκπληξη ακόμα και στην δικαστή), με δύο δικηγόρους και ένα τσούρμο παρατρεχάμενους, Βασικός μάρτυρας υπεράσπισης της Prodea ήταν ο διορισμένος από τον Μπακογιάννη Γενικός Γραμματέας του Δήμου Αθηναίων, Αλ. Τσιατσιάμης, ο οποίος στους διαδρόμους, όταν ρωτήθηκε από έτερη παρατρεχάμενη ποιοι είναι αυτοί που έκαναν τα ασφαλιστικά μέτρα, απάντησε «που θες να ξέρω εγώ ποιοι είναι αυτοί οι μαλάκες;», αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά την άποψη του Δήμου για τους ενεργούς δημότες.

Τα βασικά επιχειρήματα των δύο δικηγόρων της Prodea ήταν ότι:

Α) Οι ενάγοντες δεν έχουν δικαίωμα προσφυγών γιατί δεν έχουν έννομο συμφέρον αφού δεν κατοικούν ΠΑΝΩ στον Λόφο (επιβεβαιώνοντας την αντίληψη που έχει η Prodea για τον δημόσιο χώρο)

Β) Είναι άκυρη η προσφυγή, γιατί το έργο είναι του Δήμου και όχι της Prodea, η οποία βάζει μόνο τα χρήματα για το καλό μας και ότι ο Δήμος έχει υπογράψει τη σύμβαση με τον ανάδοχο και επιβλέπει το έργο. Αντιτάχθηκε ότι τέτοια σύμβαση (Δήμου – αναδόχου) δεν υπάρχει πουθενά δημοσιευμένη, αντίθετα υπάρχει σχέδιο σύμβασης μεταξύ Δήμου και Prodea. Αν το έργο επιβλέπεται από τον Δήμο γιατί ξεκίνησε στις 3/10, ημέρα αργίας για το Δήμο Αθηναίων; Γιατί οι ταμπέλες δεν αναγράφουν (όπως υποχρεούνται) τον κύριο του έργου, τον ανάδοχο και τον προϋπολογισμό; Γιατί ο παρατρεχάμενος μηχανικός του Μπακογιάννη που παριστάνει το δερβέναγα του Λόφου δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι το έργο είναι ιδιωτικό; Δεν δόθηκε καμιά απάντηση επί της ουσίας, αναμένουμε να δούμε από τα έγγραφα αν όντως υπάρχει οποιαδήποτε σύμβαση.

Γ) Έπρεπε να προσφύγουν οι κάτοικοι πρώτα στα διοικητικά δικαστήρια, εφόσον ο αντίδικος πρέπει να είναι ο Δήμος

Δ) Ότι ο Λόφος είναι ανοιχτός και προσβάσιμος (με φωτογραφικό υλικό), που αντικρούστηκε επίσης από φωτογραφικό υλικό για τις ταμπέλες και τα κινητά φράγματα των μπάτσων που έχουν αποκλείσει το σύνολο του Λόφου.

Όταν ήρθε η ώρα της εξέτασης του Τσιατσιάμη, αποδείχτηκε ότι δεν ήξερε ούτε μισή γραμμή από τις μελέτες και ζήτησε τη βοήθεια του κοινού, ενός μηχανικού δηλαδή (αγνώστου προελεύσεως). Και ο μηχανικός αποδείχθηκε ανεπαρκής στο να τεκμηριώσει την αρτιότητα των μελετών, παρά τη μόνιμη επωδό ότι αυτές έχουν εκπονηθεί από τα «καλύτερα γραφεία». Δεν μπορούσε για παράδειγμα να αποδείξει ότι η επέκταση της παιδικής χαράς δεν είναι νέο έργο, ούτε να τεκμηριώσει τι θα συμβεί στην απορρόφηση των ομβρίων όταν κοπούν οι 4 ευκάλυπτοι που είναι εκεί ακριβώς για την απορρόφηση του νερού και για τον λόγο αυτό έχουν γίνει 20 μέτρα (για να μην αναφέρουμε ότι δεν μπορούσε να διαβάσει το δικό τους σχέδιο και ανέφερε ότι μόνο 2 ευκάλυπτοι θα κοπούν).

Γενικά, η επιχειρηματολογία των 4 μεγαλοδικηγόρων ήταν φτωχή στην ουσία των έργων, η γνώση τους μηδαμινή και η συμπεριφορά τους γεμάτη ειρωνεία, που τους γύρισε μπούμερανγκ από την εμπεριστατωμένη άποψη των εναγόντων.

Έξω από τα δικαστήρια είχαν συγκεντρωθεί δεκάδες άτομα που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας και αγωνίζονται εδώ και χρόνια για τη διάσωση του Λόφου και των ελεύθερων δημόσιων χώρων, και χαιρέτησαν με συνθήματα κατά της ανάπλασης τους εκπροσώπους του Δήμου και της Prodea.

Εντός 2-3 ημερών θα βγει η απόφαση για την προσωρινή ή μη παύση των εργασιών.

Τελικά θα μας απαντήσει κάποιος για το ποιος είναι υπεύθυνος για τα έργα που γίνονται στον Λόφο;

Ποιος φορέας υπογράφει την ταμπέλα απαγόρευσης διέλευσης στους μη έχοντες εργασία;

Πού είναι τα όρια του εργοταξίου;

Ο αγώνας συνεχίζεται έξω από τις δικαστικές αίθουσες

Στους δρόμους, στα πάρκα, στις πλατείες

Έξω από τον Λόφο μπάτσοι και εταιρείες

 

Ανοιχτή Συνέλευση για την υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη

11/10/2022

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΙΣ 9/10/22

Με πρωτοβουλία του Νέου Συλλόγου Γονέων του 36ου δημοτικού σχολείου Αθηνών πραγματοποιήθηκε στις 9 Οκτωβρίου στο προαύλιο του σχολείου σύσκεψη γονέων και εκπαιδευτικών. Αφορμή για αυτήν ήταν η διαρκής ύπαρξη αστυνομικών δυνάμεων καταστολής στην ευρύτερη γειτονιά των Εξαρχείων, αλλά και έξω από τα σχολεία μας, καθώς και το τραγικό γεγονός ξυλοδαρμού γονιού στον λόφο Στρέφη μπροστά στα παιδιά του, ενώ έπαιζε μπάσκετ και θέλησε να προστατέψει μία κοπέλα από τη βία της αστυνομίας. Στη σύσκεψη συμμετείχαν γονείς από το 36Ο, 35ο και το 14ο δημοτικό Αθηνών, το 95ο και το 82ο νηπιαγωγείο Αθηνών, το 5ο γυμνάσιο και το 5ο νυχτερινό ΕΠΑΛ, τον παιδικό σταθμό της οδού Θεμιστοκλέους, εκπαιδευτικοί των παραπάνω σχολείων, γονείς της γειτονιάς με παιδιά που φοιτούν σε σχολεία άλλων περιοχών, η Ένωση Γονέων 1ης δημοτικής κοινότητας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αθηνά», ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αριστοτέλης», η ‘Β ΕΛΜΕ, καθώς και ο Σύλλογος Γονέων του 133ου δημοτικού σχολείου Αθηνών. 

Continue reading

Ανακοίνωση του Συλλόγου Μηχανικών Δήμου Αθήνας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου μας με έκπληξη παρακολουθούμε όλα όσα συμβαίνουν στην περιοχή των Εξαρχείων τους τελευταίους μήνες, με αφορμή τις περιφράξεις τεχνικών έργων. Σε μια περιοχή, με λιγοστούς κοινόχρηστους χώρους, είναι -τουλάχιστον- πολύ ατυχής σχεδιασμός δημοσίων έργων, τα εργοτάξια δύο εντελώς διαφορετικών έργων (μετρό στην πλατεία Εξαρχείων και ανάπλαση λόφου του Στρέφη από ιδιώτη) να στήνονται την ίδια χρονική περίοδο (Αύγουστο κλείστηκε η πλατεία και Οκτώβριο ο Στρέφης), στερώντας από τους κατοίκους μιας πυκνοκατοικημένης περιοχής, το δικαίωμα στο δημόσιο χώρο.

Continue reading