Κάλεσμα στην πορεία αλληλεγγύης με την κοινότητα κατειλημμένων προσφυγικών, Σάββατο 14/3, 13.00 κάτω Πολυτεχνείο (πύλη Πατησίων).
Στο κέντρο της Αθήνας εδώ και μια δεκαετία, ανάμεσα στην ΓΑΔΑ και το Εφετείο μια κοινότητα ανθρώπων προσπαθεί να δημιουργήσει ένα άλλο παράδειγμα ζωής και αντίστασης. Ανάμεσα στα τσιμέντα της πόλης και τη βαβούρα της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ακούγονται κάποιες άλλες φωνές, ανθίζουν η αλληλεγγύη και η αυτοδιαχείριση από τους από τα κάτω για όλα μας.
Η σχέση μας με την κοινότητα κατειλημμένων προσφυγικών αρχίζει απ’ την πρώτη μέρα της απειλής του Λόφου Στρέφη απ’την Prodea και μας συντροφεύει σε κάθε αγώνα της γειτονιάς των Εξαρχείων. Η κοινή μας εναντίωση στον εξευγενισμό των πόλεων αλλά και το συνολικότερο όραμά μας για εναν κόσμο ελεύθερο μάς έχει φέρει κοντά σε πρωινές βάρδιες για την πλατεία Εξαρχείων,σε εκδηλώσεις, πορείες, περιφρουρήσεις, συνελεύσεις, καταλήψεις και σε όλο το φάσμα των αγώνων τα τελευταία χρόνια.
Η γειτονιά των προσφυγικών δε θα μπορούσε να λείπει από το στόχαστρο της καπιταλιστικής ανάπτυξης που για να πετύχει τους στόχους της, απαιτεί τον εκτοπισμό της αγωνιζόμενης κοινωνικής βάσης. Με αφορμή τα σχέδια της Περιφέρειας για τη γειτονιά, τη διπλή ανάπλαση του γηπέδου του Παναθηναϊκού που θα μεταφερθεί από τη λ. Αλεξάνδρας στον Ελαιώνα (εκεί που παλιά ήταν καμπ προσφύγων που έκλεισε γι’ αυτόν τον λόγο) και τα σχέδια περί «κοινωνικής κατοικίας», είναι φανερό πως το κράτος ψάχνει όποια νομιμοποιημένη κοινωνικά πρόφαση για να καταστρέψει τα συλλογικά εδάφη του αγώνα, σαρώνοντας όσες αντιστέκονται. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που το επιτελείο της ΓΑΔΑ βαφτίζει «λύσεις» τις επιθέσεις στις καταλήψεις, ντύνοντας τις με ένα ψεύτικο προσωπείο – το είδαμε τώρα στην κατάληψη του Εξωστρεφή που εκκενώθηκε για να γίνει «κυλικείο με χαμηλές τιμές», αλλά όπως και στο παρελθόν (πχ Βίλα Αμαλίας που έγινε σχολείο) ότι όσο πιο δυνατή είναι η κατάληψη-αντίπαλος της εξουσίας, τόσο πιο «κοινωνική» θα παρουσιάζεται από τους πολιτικούς η διάδοχη χρήση του χώρου. Προφανώς, όχι γιατί νοιάζονται στα αλήθεια για τα κοινωνικά ζητήματα, αλλά γιατί έτσι μπορούν εύκολα να το βουλώσουν όσα έχουν αντιρρήσεις.
Ποιον κοροϊδεύουν; Τα προσφυγικά είναι ήδη μια πολυεθνική κοινωνική κατοικία με βαθιά ιστορία και γεμάτη ζωή! Οι 22 δομές της κοινότητας όπως της υγείας, το παιδικό στέκι, η ομάδα υλικοτεχνικών υποδομών, ο φούρνος, η γυναικεία δομή κλπ, μας δείχνουν πως η αυτοοργάνωση των ζωών μας γίνεται πράξη σε μια μικρή γωνιά στην Αλεξάνδρας και πως εκτός από δυνατή και εφικτή στο σήμερα, είναι και αναγκαία. Η αυτοοργάνωση είναι η μόνη ουσιαστική λύση πραγμάτωσης της ζωής έτσι όπως την θέλουμε! Και γι’ αυτό το κράτος φοβάται και επιτίθεται στους δημόσιους χώρους και τις καταλήψεις, γιατί θέλει να ξεριζώσει την δυνατότητα για μια άλλη ζωή, πιο ελεύθερη και πιο ωραία.
Δεν θα αφήσουμε την αδηφάγο ανάπλαση να καταστρέψει άλλη μια γειτονιά στον βωμό του κέρδους, διώχνοντας τα πιο φτωχά στρώματα και φτιάχνοντας αποστειρωμένες πόλεις μόνο για καταναλωτές.
Από μεριάς μας, θέλουμε να θυμίσουμε στους κεφαλαιούχους καλοθελητές που θα σπεύσουν να κερδοφορίσουν απ’ την ανάπλαση των Προσφυγικών, πως στον λόφο Στρέφη οι πολύμορφοι αγώνες της γειτονιάς κατάφεραν να διώξουν τις εταιρείες, που τελικά, ζημιώθηκαν. Αυτή την υπενθύμιση την κάνουμε και σε όλο το κίνημα αλληλεγγύης, υπογραμμίζοντας ότι «ή θα νικήσουμε ή θα νικήσουμε», οι μόνοι χαμένοι αγώνες είναι αυτοί που δεν δίνονται.
Εκφράζουμε την δύναμη και αλληλεγγύη στον σύντροφο Αρίστο για την απεργία πείνας και καλουμε με την σειρά μας στην πορεία υπεράσπισης των κατειλημμένων προσφυγικών, το Σάββατο 14/3 στη 13.00 με αφετηρία το κάτω Πολυτεχνείο.