Ανοιχτή Συνέλευση για την Υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη
Σάββατο 1 Αυγούστου, 18:00 στο θεατράκι του Λόφου
Θα συζητήσουμε για την πρόθεση του Δήμου για επαναφορά των σχεδίων της prodea, για τα κρυφά σχέδια παραχώρησης του Εξωστρεφή, για τις ομάδες φροντίδας του Λόφου τον Αύγουστο και για προηγούμενη παρέμβασή μας, σε συνάντηση του Δήμου Αθηναίων με ΚΟΙΝΣΕΠ.
Χθες εμφανίστηκαν στον Λόφο εργαζόμενοι/ες του Δήμου και κινήθηκαν συζητώντας το ενδεχόμενο εφαρμογής των σχεδίων της Prodea για τα βράχια και τα πρανή. Προσπάθεια που μάλλον εκπορεύεται από τον αντιδήμαρχο πρασίνου Αποστολόπουλο, που έχει στοκάρει στις αποθήκες τα υλικά για την καταστροφή του Λόφου και θέλει να τα τοποθετήσει για να δείξει δήθεν έργο.
Για τις ανερμάτιστες προβλέψεις της γεωτεχνικής “μελέτης” της Prodea, που είναι πραγματικά επικίνδυνες για τα βράχια, τα ενδημικά φυτά και τα πουλιά του Λόφου, γράφουμε και τις αποδομούμε από το 2021. Μόνος σκοπός τους ήταν ο τουριστικός εξωραϊσμός και η μετατροπή του δασικού λόφου σε παρκάκι αναψυχής για εμπορική εκμετάλλευση.
Οι κάτοικοι που προσέφυγαν δικαστικά, είχαν στα χέρια τους επιστημονικές γνωμοδοτήσεις για την ανεπάρκεια και την επικινδυνότητα της γεωτεχνικής “μελέτης”. Δημόσια ανακοίνωση είχε εκδώσει ο σύλλογος γεωλογων μελετητών. Αλλά φαίνεται ότι ο Αποστολόπουλος ξέρει καλύτερα.
Δυστυχώς γι’ αυτόν, ο Λόφος Στρέφη έχει αναγνωριστεί επισήμως ΑΣΦΑΛΗΣ, με πρόσφατη (24.6.2026) ομόφωνη (άρα υπερψήφισε και ο Μπακογιάννης) απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, που και ο ίδιος υπερψήφισε. Ο Λόφος Στρέφη είναι ασφαλές καταφύγιο και σημείο συγκέντρωσης, σε περίπτωση σεισμού (σύνδεσμος στα σχόλια, σελίδα 124). Άρα, μάλλον δεν κινδυνεύουν και πολύ τα βράχια με κατάρρευση. Αν δεν κινδυνεύουμε εκεί σε περίπτωση σεισμού, μάλλον δεν κινδυνεύουμε και γενικότερα.
Ας αφήσουν λοιπόν ο Αποστολόπουλος και η διεύθυνση πρασίνου κατά μέρος την ενασχόλησή τους με γεωτεχνικές “μελέτες”. Υπάρχει και η φυτοτεχνική μελέτη, που μπορούν να την κατανοήσουν οι γεωπόνοι τους και προβλέπει φυτεύσεις και κορμοδέματα για τη συγκράτηση των πρανών. Υπάρχει έγγραφο μετά από αυτοψία, του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών (που εμείς καλέσαμε και πληρώσαμε) που προτείνει την άμεση κοπή των ξερών δέντρων για να μην επεκτείνονται στα υγιή τα ξυλοφάγα έντομα.
Υπάρχει ακόμα, η υποχρέωση της διεύθυνσης πρασίνου να ποτίζει τα φυτά στον Λόφο και να μην αφήνει επί μέρες, μεγάλες διαρροές νερού. Να επιβλέπει το δίκτυο άρδευσης και να μην επιτρέπει στα μπατσοντάτσουν να το πατάνε και να το καταστρέφουν (σε άλλες γειτονιές ας πούμε, την καταστροφή των δικτύων άρδευσης ο Αποστολόπουλος την ονομάζει βανδαλισμό και κάνει μηνύσεις).
Και κυρίως, ας αφήσει ο αντιδήμαρχος κατά μέρος τις κουτοπονηριές που επιχειρούν να φέρουν από την πίσω πόρτα τα σχέδια της prodea για τουριστική αξιοποίηση του Λόφου. Η οποία εταιρεία παρεμπιπτόντως, κάνει επιθετικές επενδύσεις στον τουρισμό όπως αναμέναμε, αλλά δεν τα πάει πολύ καλά στις δικαστικές διαμάχες, ειδικά όταν προκύπτουν θέματα προστασίας του περιβάλλοντος. Όσο και αν την καλύπτουν τα ΜΜΕ, ξέρουμε ότι το ΣτΕ της έχει επιβάλλει διακοπή εργασιών στην εκτρωματική τουριστική της επένδυση στη Μήλο.
(Το ΣτΕ έχει παγώσει προσωρινά τις οικοδομικές εργασίες για τη μεγάλη επέκταση του ξενοδοχειακού συγκροτήματος Domes White Coast Milos στον Μύτακα της Μήλου. Η επένδυση ανήκει κατά πλειοψηφία στην Invel Real Estate και κατά 49% στην Prodea Investments, ενώ στο ΣτΕ έχουν προσφύγει ο Δήμος Μήλου και περιβαλλοντικοί φορείς ζητώντας την ακύρωση του έργου, που έχει ανάδοχο την ΤΕΡΝΑ)
Αύριο Τετάρτη, στις 20:00, βρισκόμαστε στο θεατράκι του Λόφου για το καθιερωμένο πότισμα των νεοφυτεμένων δέντρων και θάμνων μας. Ποτίζουμε και τα φυτά που έχει παρατημένα στη μοίρα τους ο δήμος.
Και επειδή αύριο είναι η πανσέληνος του Ιούλη, μετά το πότισμα, μαζευόμαστε στο μπαλκόνι του Λόφου και αράζουμε με θέα (τουλάχιστον παγωμένο νερό, απαραίτητο).
Την Παρασκευή 24 Ιούλη, στις 20:00, στο θεατράκι του Λόφου, οργανώνουμε εκδήλωση για την παρουσίαση της μπροσούρας – έρευνας των Nikola και Lola με θέμα “Η Στέγη Ωνάση στο Πεδίον Άρεως- Ο φιλανθρωπικός καπιταλισμός κατακτά την Αθήνα“. [Διερμηνεία συνέντευξης από ελληνικά στα γαλλικά: Elisabeta Garieri, Ελληνική μετάφραση: Τάσος Σαγρής / Κενό Δίκτυο, Σχέδιο εξωφύλλου: Leo Poisson, η μπροσούρα σε ηλεκτρονική μορφή εδώ]
Η παρουσίαση θα γίνει στα γαλλικά, με ταυτόχρονη διερμηνεία.
Θα γίνει επιπλέον και μια σύντομη παρουσίαση των αγώνων ενάντια στην περίφραξη και την εμπορευματοποίηση του Πεδίου του Άρεως.
Αντιγράφοντας από την εισαγωγή για την πρώτη έκθεση PLASMATA του Ιδρύματος Ωνάση: “Είχαμε την αίσθηση ότι μια σημαντική αλλαγή συνέβαινε στο πάρκο: ένα αίσθημα ανησυχίας, συμβολικής βίας και ασυμφωνίας είχε εγκατασταθεί. Αυτή η αίσθηση είναι η αφετηρία αυτού του άρθρου. Είναι μια αντανάκλαση εγγενώς ρατσιστικών πολιτικών, αλλά και χωροταξικής πάλης και επομένως, αναπόφευκτα, ενός ολοένα και πιο βίαιου κοινωνικού- ταξικού πολέμου στο κέντρο της Αθήνας. Στη συνέχεια θέλαμε να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς εξουσίας στο πάρκο για να κατανοήσουμε ένα πιο παγκόσμιο φαινόμενο που καταβροχθίζει την πόλη: τον φιλανθρωπικό καπιταλισμό“.
Ανοιχτή Συνέλευση για την υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη
Σάββατο 18 Ιούλη, 18:00, στο θεατράκι του Λόφου
Συζητάμε για το σχέδιο επέκτασης του Μουσείου και τη μουσειοποίηση του Πολυτεχνείου, για τη φροντίδα του λόφου, για την αλληλεγγύη μας με τα προσφυγικά που δέχονται αναβαθμισμένη επίθεση, για τον συντονισμό μας με τις συνελεύσεις γειτονιών που είναι στο στόχαστρο του εξευγενισμού και για τους “συνεταιριστές” που εξακολουθούν να απεργάζονται με τον Δήμο σχέδια εμπορευματοποίησης του Λόφου, εις βάρος της κοινότητας.
Όπως και την προηγούμενη Τετάρτη, έτσι και αύριο στις 8:00μμ, θα είμαστε στον λόφο για το απαραίτητο πότισμα. Ενδιάμεσα ποτίζουμε κατά τη διάρκεια της συνέλευσής μας, κάθε Σάββατο.
Συζητάμε για τη φροντίδα του λόφου, για εκδηλώσεις και προβολές, για τα προσφυγικά, για τον συντονισμό μας με τις συνελεύσεις γειτονιών που είναι στο στόχαστρο του εξευγενισμού με αιχμές την επέκταση του αρχαιολογικού μουσείου και τη δημιουργία μουσείου στην Ακαδημία Πλάτωνος.
Χτες τα συζητούσαμε στην εκδήλωσή μας, σήμερα φρόντισε να μας επιβεβαιώσει ο Μπακογιάννης, στην προσπάθειά του να στηριχτεί από τα αφεντικά της πόλης, δηλώνοντας ότι θα είναι καλύτερος υπάλληλος στην επόμενη δημαρχιακή θητεία του και θα προωθήσει στο έπακρο τα σχέδιά τους, που απαιτούν την καταστροφή των γειτονιών μας και τον εκτοπισμό μας.
Ανοιχτό κάλεσμα: Την Τετάρτη 1 Ιούλη, στις 20:00, μαζευόμαστε στο θεατράκι για να φροντίσουμε τον λόφο.
Το καλοκαίρι έχει μπει για τα καλά και η νέα ζωή που έχουμε φυτέψει στον λόφο, χρειάζεται τη φροντίδα μας εντατικά. Φέρνουμε (όσα έχουμε) τα ποτιστήρια μας και ξεδιψάμε τα νέα δέντρα και τους θάμνους στην πλαγιά της Πουλχερίας, τις διάσπαρτες μικρές βελανιδιές, τον κήπο με τις ροδιές, το παρτέρι με τις τριανταφυλλιές και τους ιβίσκους, τα μικρά δέντρα γύρω από το θεατράκι, τις χαρουπιές στο πηγάδι. Εννοείται ότι θα ποτίσουμε και τα 30 δεντράκια που φύτεψε ο δήμος, όπως κάνουμε εδώ και 2 χρόνια. Θα χαζέψουμε μικρές και μεγάλες χελώνες και ίσως τρυγήσουμε ρίγανη και λεβάντα.
Την Πέμπτη 2 Ιουλίου, στις 20:00, στον πεζόδρομο της Θεμιστοκλέους (και Βαλτετσίου), θα παρουσιάσουμε τη μπροσούρα μας “Τι γυρεύει το κεφάλαιο Λασκαρίδη στα Εξάρχεια. Όψεις των πιλοτικών επιβολής του εξευγενισμού στο κέντρο της Αθήνας“.
Θα ακολουθήσει παρουσίαση έρευνας για τη φιλανθρωπία ως τρόπο διακυβέρνησης στην Ελλάδα, με αναφορές στο Ίδρυμα Ωνάση στο Πεδίο του Άρεως και στον πολιτισμό, την επιβολή πολιτικών στον Δήμο Αθηναίων από τα ιδρύματα Bloomberg philanthropies και Rockfeller, καθώς και αναφορές σε δράσεις και άλλων “ευαγών” ιδρυμάτων.
Αντιγράφουμε από την εισαγωγή της μπροσούρας: “Πλέον μας έγινε σαφές: ο εξευγενισμός δεν είναι μονάχα μια οικονομική διαδικασία, αλλά μια στρατηγική στην οποία διαπλέκεται πολιτική, ιδεολογία και υλικά συμφέροντα. Αυτή η έρευνα δεν θέλει απλά να αποκαλύψει επιμέρους διασυνδέσεις, αλλά να αναδείξει τις εκλεκτικές συγγένειες ανάμεσα στις αποικιοκρατικές λογικές που λειτουργούν σε διάφορες κλίμακες. Από τη διεθνή γεωπολιτική μέχρι το επίπεδο μιας γειτονιάς, ο αστικός εξευγενισμός που εκτοπίζει τους πιο ευάλωτους και φτωχούς κατοίκους στο όνομα της «ανάπτυξης» δεν αποτελεί ασύνδετο φαινόμενο από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τον ξερίζωμα ολόκληρων λαών. Αντιθέτως, συγκροτούν διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας ακριβώς λογικής διαχείρισης χώρου, ζωής και αξίας.
Η αποικιοκρατία δεν ανήκει στο παρελθόν – μεταλλάσσεται. Η αναδιάταξη στο εσωτερικό των πόλεων εμφανίζεται ως επένδυση, ανάπλαση, ασφάλεια, πολιτιστική αναβάθμιση. Κι όμως, πίσω από αυτή τη λεξιλογική βιτρίνα, η βασική της αρχή παραμένει αμετάβλητη. Είναι η αναδιάταξη τόπων και σωμάτων προς όφελος της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Αν κάτι αποκαλύπτει η χαρτογράφηση αυτών των διαδρομών που συνδέουν την πολιτική-οικονομική ισχύ με την στρατιωτική εξουσία, είναι ότι ο εξευγενισμός δεν είναι απλώς αλλαγή τοπίου – είναι μια πολιτική τεχνολογία κυριαρχίας. Είναι η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα“.