Το απόγευμα της Τρίτης 20/1 ο Συντονισμός κάτω Πολυτεχνείου καλούσε δημόσια σε συγκέντρωση-μικροφωνική ενάντια στο 4ημερο ολικό κλείδωμα του συγκροτήματος και την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Τασούλα και του πρύτανη ΕΜΠ Ι. Χατζηγεωργίου. Αστυνομικές δυνάμεις ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ και κρατικής ασφάλειας, είχαν περικυκλώσει το Πολυτεχνείο από το μεσημέρι της ίδιας μέρας, έτσι ο κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται στο πεζοδρόμιο απέναντι από την πύλη της Πατησίων. Λίγα λεπτά μετά, οι αστυνομικές δυνάμεις προέβησαν σε 24 προληπτικές προσαγωγές, μια εκ των οποίων μετατράπηκε σε σύλληψη (άτομο που ήταν περαστικό). Ακόμα, πραγματοποιήθηκε προληπτική προσαγωγή συντρόφου σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από το Πολυτεχνείο, αποκαλύπτοντας τις μαφιόζικες πρακτικές στοχοποίησης και απαγωγών της κρατικής ασφάλειας. Όσο διαρκούσε η εκδήλωση, γινόντουσαν εξακριβώσεις σε όποιον κινούνταν στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο ή περίμενε στη στάση το λεωφορείο, με την Πατησίων να έχει μετατραπεί σε πάρκινγκ πολυτελών αυτοκινήτων.

Ο Χατζηγεωργίου, αφού δεν έχει προχωρήσει ακόμα στο σχέδιο μουσειοποίησης του συνόλου του Πολυτεχνείου, δρα καταστρέφοντας τις εκπαιδευτικές, κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες στον χώρο και χρησιμοποιώντας τον για δημοσιοσχεσίτικες εκδηλώσεις με την παρουσία πολιτικών, αρκετό γκλάμουρ, μπράβους στις εισόδους που ελέγχουν την είσοδο και τις προσκλήσεις. Σαν κανονικό νυχτερινό μαγαζί δηλαδή, που για την ασφάλεια των θαμώνων του επιστρατεύονται μερικές εκατοντάδες μπάτσοι, οργανώνεται ολόκληρο επιχειρησιακό σχέδιο μέρες πριν και μπαίνει σε ομηρία ολόκληρη η περιοχή.

Τα σχέδια απονέκρωσης του ιστορικού Πολυτεχνείου έρχονται από πολύ παλιά. Δημόσια εκδηλώθηκαν το 1992, όταν σε ειδική αυγουστιάτικη συνεδρίαση της συγκλήτου, η τότε υπουργός πολιτισμού Ντόρα Μπακογιάννη αιτήθηκε την παραχώρηση του Πολυτεχνείου για προέκταση του Μουσείου και εισέπραξε την ευγενική άρνηση των καθηγητών της σχολής Αρχιτεκτονικής (και τις όχι και τόσο ευγενικές αντιδράσεις μιας χούφτας φοιτητών που δεν είχαν πάει διακοπές).
Ακολούθησε η συστηματική προσπάθεια δαιμονοποίησης της ύπαρξης του Πολυτεχνείου και του πανεπιστημιακού ασύλου στο κέντρο της πόλης, που κάθε χρόνο κορυφωνόταν με τις ανακοινώσεις για το πόσες χιλιάδες μπάτσοι θα περιφρουρούσαν την πορεία τιμής στην εξέγερση του 73. Μετά τους ολυμπιακούς αγώνες, μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο επέλασης του κεφαλαίου σε ολόκληρο στο κέντρο της Αθήνας, οργανωμένο από λομπίστες εφοπλιστές, ξενοδόχους και εμπόρους, που προσπάθησαν να επιβάλουν την επέκταση του Μουσείου στο Πολυτεχνείο, με το περιτύλιγμα του «Μουσείου Δημοκρατίας». Αν και η κύρια ενασχόλησή τους, ειδικά μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, ήταν η καθοδήγηση των φασιστικών πογκρόμ εναντίον των μεταναστών.
Στις δικές τους «μελέτες» (2010), που έχουν άποψη τόσο για την εκπαιδευτική διαδικασία, όσο και για την ελλιπή κατά τη γνώμη τους επιστημονική υπόσταση των ελλήνων αρχιτεκτόνων και πολεοδόμων (που προκρίνουν τις μικτές χρήσεις στο κέντρο της Αθήνας, σε αντίθεση με την κερδοφόρα μονοκαλλιέργεια του τουρισμού), θα διαβάσουμε ότι «Η οριστική επίλυση του κτιριολογικού προβλήματος του Ε.Α.Μ μπορεί να προέλθει μόνο από τη μετατροπή των ιστορικών κτιρίων του Πολυτεχνείου σε συγκρότημα μουσείων. Σήμερα όλες οι σχολές του Πολυτεχνείου έχουν μετακινηθεί είτε στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου είτε στα κτίρια της σχολής Καλών Τεχνών στην Πειραιώς. Σε όλο το κτιριακό συγκρότημα της Πατησίων παραμένει πλέον μόνο η Αρχιτεκτονική Σχολή. Προφανώς, αποτελεί ρεκόρ Γκίνες η αναλογία των τετραγωνικών σε κτιριακές υποδομές που αναλογούν σε κάθε φοιτητή της Αρχιτεκτονικής σχολής. Ορισμένα από τα κτίρια θα μπορούσαν να στεγάσουν θεματικές συλλογές του Ε.Α.Μ. Στο παλιό κτίριο της Πρυτανείας μπορεί σε συνεργασία ΥΠΠΟ και Πολυτεχνείου να δημιουργηθεί Μουσείο Δημοκρατίας με εκθέματα που να καλύπτουν την περίοδο από τη γέννησή της στην αρχαία Αγορά της Αθήνας, έως την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. Τα υπόλοιπα κτίρια μπορούν να μετατραπούν σε Μουσείο Τεχνολογίας και Φυσικών Επιστημών που να καλύπτουν όλες τις ιστορικές περιόδους».

Το 2009, η κυβέρνηση ΝΔ, επανέρχεται με τον τότε υπουργό Παιδείας Σπηλιωτόπουλο, να απαιτεί τη μουσειοποίηση του Πολυτεχνείου, πρόταση που γίνεται αποδεκτή με ενθουσιασμό από τον νεοδημοκράτη δήμαρχο Κακλαμάνη (γνωστό και ως Ομέρ Πριόνη). Οι καθηγητές της Αρχιτεκτονικής δίνουν πληρωμένη απάντηση: Αν πρέπει να φύγουν οι σχολές από το κέντρο για να αποτραπούν τα επεισόδια, γιατί δεν μετακινείται και η Βουλή; Η κόντρα αυτή αποτυπώνεται σε εφημερίδες της εποχής δίπλα σε ρεπορτάζ με αγανακτισμένους κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα και σε αγανακτισμένους εμπόρους της πλατείας Θεάτρου.

Οι λομπίστες των αναπλάσεων και της μουσειοποίησης του ΕΜΠ, συσπειρωμένοι γύρω από την «Κίνηση Πολιτών Κέντρου Αθήνας» (ΚΙΠΟΚΑ), θα υποστηρίξουν σφόδρα την εκλογή Μπακογιάννη στον Δήμο της Αθήνας, αφού ο τελευταίος φαντάζει ως ο ιδανικός εκφραστής των συμφερόντων τους. Από σχετικά ρεπορτάζ του 2018, διαβάζουμε:
“Ο κ. Μπακογιάννης προτείνει την ενοποίηση των χώρων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με το ιστορικό κτίριο του Πολυτεχνείου και το ανακαινισμένο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» σε μια «όαση πολιτισμού στο κέντρο της Αθήνας». Εξήγησε ότι αναφέρεται «στην επέκταση του Μουσείου στο Μετσόβιο, όπου σήμερα στεγάζεται η Αρχιτεκτονική». Στην παρατήρηση ότι το Πολυτεχνείο «είναι η καρδιά του κρατιδίου των Εξαρχείων» απάντησε «κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσουμε πως δεν μπορεί να είμαστε όμηροι των λίγων και των ακραίων», προσθέτοντας ότι θα ανοίξει διάλογο με τις πρυτανικές αρχές και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και «θα αναδείξουμε την ιστορικότητα του κτιρίου που συνδέεται και με την εξέγερση του 1973. Ας αναλάβει επιτέλους ο καθένας μας την ευθύνη του. Η παρέμβαση αυτή (σ.σ. της συνένωσης των χώρων) θα έχει τεράστιο όφελος για τη δημόσια ασφάλεια και την οικονομική ανάπτυξη»”.

✨Αυτά, ανάμεσα σε άλλα, θα συζητήσουμε την Κυριακή 25 Γενάρη, στις 15:00, στο θεατράκι του Λόφου, κατά την παρουσίαση της μπροσούρας «Τι γυρεύει ο Λασκαρίδης στα Εξάρχεια».
Για να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας και να μη μείνει μόνο σύνθημα το
ΠΛΑΤΕΙΑ, ΣΤΡΕΦΗΣ, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΔΕ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΟ!

Φωταγωγήθηκε πριν λίγο, σε μια συνηθισμένη, χαζή τελετή, το νεκρό έλατο 19 μέτρων, που κουβαλήθηκε για να στολίσει την πλατεία Συντάγματος, δηλαδή την αυλή των ξενοδοχείων του Λασκαρίδη. Τις προηγούμενες μέρες ο δήμαρχος παρέθετε γιρλάντες σε μέτρα και λαμπιόνια κατά χιλιάδες και καλούσε τον κόσμο να συμμετέχει ακόμα και με βροχή, σκοπός που φαίνεται ότι επετεύχθη.

Αυτό που πέρασε στα ψιλά, αναγραφόμενο μόνο χαμηλά στην ανακοίνωση του Δήμου στο σάιτ του, είναι ότι το δέντρο και ο στολισμός του είναι δωρεά της Μεγάλης Βρετανίας του Λασκαρίδη (προφανώς), ενώ ο στολισμός και η φωταγώγηση της Ερμού είναι δωρεά της Protergia του Μυτιληναίου. Η προσπάθεια αποσιώπησης των δωρητών, είναι και η μόνη διαφορά μεταξύ της πολιτικής του Δούκα και αυτής του Μπακογιάννη: Ο Μπακογιάννης διατυμπάνιζε τις δωρεές, ενώ ο Δούκας με το κεντροαριστερό προφίλ, υπακούοντας κι αυτός στα αφεντικά της πόλης (και της χώρας) τις δέχεται, αλλά τις κρύβει κάτω από το χαλάκι. Όπως έκανε και με τη δωρεά της AirBnB για την ανάπλαση του Λυκαβηττού.

Οι αξιότιμοι δωρητές του χριστουγεννιάτικου στολισμού προς τέρψη του πόπολου που πρέπει να μείνει αποχαυνωμένο, έχουν και άλλα κοινά σημεία: Ο μεν Πάνος Λασκαρίδης είναι μέλος του ΔΣ του Πολεμικού Μουσείου και έχει τον τίτλο του υποναυάρχου επί τιμή. Ο δε Μυτιληναίος είναι επίσης μέλος του ΔΣ του Πολεμικού Μουσείου και έχει τον τίτλο του ταξιάρχου επί τιμή. Οι τίτλοι τους αυτοί είναι αποτέλεσμα αφενός των σημαντικών δωρεών που κατά καιρούς έχουν κάνει στον ελληνικό στρατό. Αφετέρου, της συμβολής τους στη χάραξη της «εθνικής στρατηγικής» και στον ορισμό των νέων εχθρών του έθνους. Στις αστείρευτες δηλώσεις τους για επαγρύπνηση και ανάγκη πολεμικών προετοιμασιών. «Αυτήν τη στιγμή μιλούν τα όπλα και όχι ο Μπετόβεν και ο Μπαχ» μας λέει ο Μυτιληναίος, ενώ ο έτερος Λασκαρίδης, ο Θανάσης, κάνει έκκληση στους εφοπλιστές για ενίσχυση με δωρεές 1 δισεκατομμυρίου της «εθνικής άμυνας» και για την αντιμετώπιση του … δημογραφικού (;;). Προετοιμάζοντας φυσικά τις επιχειρηματικές τους κινήσεις, που θα τους αποφέρουν τα μέγιστα κέρδη από την εμπλοκή της ελλαδίτσας σε έναν μεγάλο πόλεμο.

Στη γραμμή που δίνουν αυτά τα μεγάλα αφεντικά, ο υπουργός Δένδιας, κάνει την προσπάθειά του να μας προετοιμάσει για πόλεμο, ακόμα και με χρήση πυρηνικών όπλων: «Το πρώτο προαπαιτούμενο είναι η αλλαγή κουλτούρας των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Δηλαδή η επιστροφή σε ένα πνεύμα αυτοθυσίας, δηλαδή σε ένα πνεύμα, σε μία κουλτούρα που ο Ευρωπαίος θα έχει μέσα στη συνείδησή του ότι μπορεί να χρειάζεται να θυσιαστεί για να υπερασπίσει τα δικαιώματα αυτά, τα οποία απολαμβάνει. Σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω, ούτε καν με την ευρωπαϊκή. Οι ΗΠΑ είναι εθισμένες σε αυτό το θέαμα». Τα είπε την ίδια ώρα που η Metlen εξαγοράζει γαλλική εταιρία που παράγει πυρηνική ενέργεια.

Μάλλον όχι από σύμπτωση, ένας 19χρονος θάφτηκε σήμερα, μέσα σε φέρετρο σκεπασμένο με την ελληνική σημαία, γιατί σε καιρό (προπολεμικής) ειρήνης, συμμετείχε σε άσκηση με πραγματικές χειροβομβίδες. Κανένα από τα αγαπημένα του πρόσωπα, δεν θα συνηθίσει αυτήν την απώλεια.

Ώρα να το φωνάξουμε δυνατά: ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ, ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ! Τα δικαιώματά μας τα υπερασπιζόμαστε κάθε στιγμή, έναντι αυτών των ίδιων των αφεντικών, που καθημερινά μας τα κλέβουν.

(Πιο χαμηλά Χάρη, πιο χαμηλά)