Προσοχή! Η AI μετεμψύχωση των Atenistas στη γειτονιά μας (ή, ποιο είναι το Χελιδόνι που δεν φέρνει την άνοιξη στα Εξάρχεια;)

Με (καθόλου) έκπληξη παρακολουθήσαμε το νέο εξευγενιστικό έκτρωμα ονόματι ΣΜΟΛ, να άνοιξε τα νέα του γραφεία στην οδό Σμολένσκι στα Εξάρχεια την Παρασκευή 15 Μάη. Στα εγκαίνια των γραφείων που στεγάζονται εταιρείες και ΜΚΟ όπως η Open Council, η Idea Machines, η Astylab και η  Althyna, οι διοργανωτές καλούσαν τους γείτονες δήθεν για να μας σερβίρουν μουσικές (από βινύλια…), ποτά, αυτοκόλλητα και μπισκότα (sic!)… αλλά στην ουσία αυτό που θέλουν να μας σερβίρουν είναι το ειδοποιητήριο της έξωσης. 

Γιατί ο νέος χώρος που εγκαινίασαν, δεν είναι τίποτα άλλο απ’ το προκάλυμμα του αμερικάνικου χρηματοδοτικού οργανισμού Helidoni Foundation των Δημήτρη και Σάρα Γεωργακόπουλου, που προωθεί τα συμφέροντα όλων όσων μας διώχνουν: των επενδυτών, του τουριστικού κεφαλαίου, των μαγαζιών, των κτηματομεσιτικών εταιρειών και των διάφορων startups που βλέπουν τα Εξάρχεια μονάχα ως πεδίο αχαλίνωτου κέρδους. 

Αλλά πριν περάσουμε στο τι “νέο” έχουν να προτείνουν για τα Εξάρχεια, μέσω του πολυδιαφημιζόμενου Plan A του Astylab, ας δούμε τι είναι όλα αυτά τα φυντάνια που φύτρωσαν στην οδό Σμολένσκι. 

Τα φυντάνια του ΣΜΟΛ: Astylab, Idea Machine, Open Council

Πίσω από όλες τις πρωτοβουλίες του νέου χώρου βρίσκεται ο Αδάμ Μαρκάκης. 

O Αδάμ Μαρκάκης, ιδρυτής της Astylab  — που οραματίστηκε και το Plan A — ξεκίνησε τα επιχειρηματικά του βήματα στον τομέα της μικροκινητικότητας (βλ. πατίνια και ηλεκτρικά ποδήλατα) ιδρύοντας την startup Kineo. Η Kineo, στην οποία είχε επενδύσει και η Autohellas του Όμιλου Βασιλάκη (Aegean), εξαγοράστηκε το 2023 από το instacar. Σε άρθρο του Capital.gr του 2024 διαβάζουμε πως: 

“Μετά την επιτυχία της Kineo, ο κ. Μαρκάκης ίδρυσε την Astylab, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση με σκοπό να ενισχύσει τον αστικό μετασχηματισμό χρησιμοποιώντας δεδομένα, τεχνολογία αλλά και τις απόψεις της κοινότητας για να συνδημιουργήσει ζωντανές, χωρίς αποκλεισμούς και ανθεκτικές πόλεις.” 

[…] Όμως ο κ. Μαρκάκης προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, ιδρύοντας την Astylab Ventures, με στόχο την υλοποίηση επενδύσεων σε startups αστικών τεχνολογιών. Η Astylab Ventures είναι ένα angel syndicate με μέλη από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, στο οποίο ο κ. Μαρκάκης και ο συνεργάτης του, Αλέξανδρος Βλαβιανός, είναι lead investor. Δημιουργήθηκε τον τελευταίο χρόνο και ήδη έχει πραγματοποιήσει τρεις επενδύσεις συνολικού ύψους 850.000 ευρώ στους τομείς του Micromobility (MOSA), του Construction Tech (Circuland) και του Govtech.”


Την ανάπτυξη της ιδέας του Plan A της Astylab, ο Μαρκάκης την εμπιστεύτηκε στην Βασιλική Πουλά, μια 26χρονη φερέλπιδα διδακτορική φοιτήτρια χωροταξίας της Οξφόρδης. H Πουλά σπούδασε νομικά στο LSE και ανάμεσα στα ερευνητικά της ενδιαφέροντα βρίσκεται η γεωγραφία, η χωρική διακυβέρνηση, και η μετα-συγκρουσιακή ανάπτυξη (post-conflict development). Θεωρεί μάλλον ότι η ταξική-κοινωνική διαπάλη στα Εξάρχεια είναι παρελθόν. Λάθος την έχουν δασκαλέψει.  

Επίσης, στο ΣΜΟΛ στεγάζεται η Open Council. O Χρήστος Πόριος είναι μηχανικός λογισμικού και ιδρυτής της Schema Labs, που έφτιαξε το OpenCouncil.gr, τη νέα πλατφόρμα του Δήμου όπου ανεβαίνουν τα πρακτικά των συνεδριάσεων επεξεργασμένα από AI. Ο ίδιος σπούδασε πληροφορική στο Imperial College London και Public Policy στο Harvard Kennedy School. Έχει εργαστεί σε εταιρίες όπως η Google και η Palantir. Πρόσφατα τον εντοπίσαμε να μιλά σε ημερίδα του Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας. Φανταζόμαστε πως ελπίζει να γίνει κάποια στιγμή ο Πιερρακάκης της γ-ΕΛΑΣ του Τσίπρα.

Παραγωγική μηχανή ιδεών, είναι το συστεγαζόμενο Idea Machine, το οποίο λειτουργεί ως think tank του Μαρκάκη. Δημιουργεί αστική ατζέντα, η οποία μαζί με την χρηματοδότηση του Helidoni Foundation σκοπό έχει να παράγει διάφορα projects που θα λειτουργούν ως μορφή soft power στην πολιτική πόλεως, και ειδικά στα Εξάρχεια.

Το Astylab Founders είναι επίσης μια πρωτοβουλία του Αδάμ Μαρκάκη, η οποία προσφέρει συμβουλές, εκπαίδευση και χρηματοδότηση σε νέους επιχειρηματίες για να ξεκινήσουν startup εταιρείες. Κάθε συμμετέχων λαμβάνει μικροεπιχορήγηση €1.000, ενώ οι “καλύτερες” από αυτές τις προτάσεις μπορούν να διεκδικήσουν έως €100.000 από το Helidoni Foundation. 

Η επίσης συστεγαζόμενη στο ΣΜΟΛ, εταιρεία Althyna, έκανε ακριβώς αυτό. Προέκυψε από το Astylab Founders του 2025 και εξασφάλισε €100.000 από το The Helidoni Foundation. Ασχολείται με την πρόληψη πτώσεων και ατυχημάτων στο σπίτι, κυρίως για ηλικιωμένους. Ιδρυτής είναι ο Γιάννης Ιακωβάκης.

Βασικά το Astylab, το OpenCouncil, το Ten Million Hands και η Althyna (η οποία προέκυψε από το Astylab Founders) έχουν λάβει χρηματοδότηση από το Helidoni.

Το Plan A της Astylab: 29 κατασκευαστές πλυντηρίων προτείνουν!

Την Παρασκευή 5 Ιούνη, θα γίνει στη Σμολένσκι η παρουσίαση των αποτελεσμάτων μιας δήθεν έρευνας που πραγματοποίησε η Astylab για το project PlanA. Αντιγράφουμε από το σάιτ τους:
“Το Plan A είναι μια δράση της Astylab, με χρηματοδότηση του προγράμματος «Σημεία Στήριξης», που συγχρηματοδοτείται από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση, το TIMA Κοινωφελές Ίδρυμα, το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη & Κάρμεν Κωνστανταντακόπουλου, το Ίδρυμα Α. Γ. Λεβέντη, το Κοινωφελές Ίδρυμα Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης, το Costas M. Lemos Foundation, το The Hellenic Initiative Canada, το Ίδρυμα Αθηνάς Ι. Μαρτίνου, το Helidoni Foundation, και το Ίδρυμα Μποδοσάκη.”

Για τον ρόλο των Ελλήνων εφοπλιστών πολέμαρχων στην τουριστικοποίηση της Αθήνας και τον εξευγενισμό των Εξαρχείων έχουμε γράψει ολόκληρη μπροσούρα. 

Ο Μαρκάκης και η Πουλά επιστράτευσαν δήθεν 29 “ειδικούς” για να καταθέσουν 20 προτάσεις για την πόλη. Προτάσεις που “όλως τυχαίως” ταυτίζονται με τις θέσεις του Αδάμ Μαρκάκη, όπως αυτές εμφανίζονται πλέον ως τακτική αρθρογραφία στην υπεράνω πάσης υποψίας για κατευθυνόμενη στρατηγική υπέρ των επενδυτών, Athens Voice. Εμείς θα λέγαμε ότι επιστράτευσαν 29 κατασκευαστές πλυντηρίων (που έλεγε και μια παλιά διαφήμιση απορρυπαντικού), μιας και αυτό που κάνουν δεν είναι τίποτα άλλο από το να ξεπλένουν τα λερωμένα με αίμα χέρια όλων των παραπάνω Ελλήνων εφοπλιστών χρηματοδοτών. 

Πάμε τώρα μία-μία στις προτάσεις τους (του Μαρκάκη δηλαδή), παραθέτοντας δίπλα τα σχόλιά μας. 

ΣΤΟΧΟΣ 1 Εύκολη μετακίνηση

01 Μικρές πεζοδρομήσεις ανά ομάδες οικοδομικών τετραγώνων
– Η πρόταση προωθεί την τουριστικοποίηση των γειτονιών. Οι πεζοδρομήσεις δίχως έλεγχο των αδειών Καταστημάτων Υγειονομικού Ενδιαφέροντας από τον Δήμο, απλά δίνουν τη δυνατότητα να αυξάνονται εκθετικά τα μαγαζιά μιας και προσφέρουν χώρο για τα τραπεζοκαθίσματά τους.

02 Δίκτυο κοινόχρηστων ποδηλάτων
– Μην ξεχνάμε πως τα ποδήλατα και τα πατίνια είναι στην ουσία η “μικροκινητικότητα” των τουριστών και η επιχείρηση από την οποία ξεκίνησε ο Μαρκάκης.

03 Λιγότερο ελκυστική τιμολόγηση στάθμευσης στον δρόμο 
– Άλλο ένα “πράσινο” επιχείρημα που λειτουργεί ως δούρειος ίππος. Οι ντόπιοι κάτοικοι συνήθως κατέχουν ένα τουλάχιστον ΙΧ – αμάξι ή μηχανάκι. Αυτοί που μετακινούνται σχεδόν αποκλειστικά με πόδια, ΜΜΕ ή τουριστικά λεωφορεία είναι οι τουρίστες. Το να πληρώνουν για το πάρκινγκ οι μόνιμοι κάτοικοι – που πληρώνουν ούτως ή άλλως τέλη κυκλοφορίας – είναι λόγος για να μετακομίσουν… μέχρι να φύγουν και οι τελευταίοι, ώστε να μπορούν να πεζοδρομηθούν όλα τα Εξάρχεια.

04 Δρόμοι που σε αναγκάζουν να πας αργά
– Επιχείρημα που συνεχίζει να επικαλείται το κυκλοφοριακό για την αύξηση των πεζοδρομήσεων και την εξυπηρέτηση της τουριστικοποίησης.

05 Συστηματική απομάκρυνση παράνομα σταθμευμένων αυτοκινήτων
– βλ. 3
06 Υιοθέτηση πεζοδρομίων
– Όχι άλλος Μπακογιάννηηηηηηης, βλ. το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα “Υιοθέτησε την πόλη σου” του πρώην Δημάρχου, που επιτρέπει τη μαζική είσοδο ιδιωτών και ΣΔΙΤ και ξεφορτώνεται τις ευθύνες για καθαριότητα και φροντίδα πρασίνου.

ΣΤΟΧΟΣ 2
Ευχάριστος δημόσιος χώρος

07 Πάρκα γειτονιάς στα σχολικά προαύλια
– Είναι σαφές ότι δεν έχουν περάσει ποτέ από δημόσιο σχολείο, ειδικά στο κέντρο, όπου τα τυχερά προαύλια είναι οριακά στο μέγεθος γηπέδου μπάσκετ και τα κρατάνε κλειστά στα παιδιά στις εκτός λειτουργίας ώρες.

08 Διαφάνεια για τα τραπεζοκαθίσματα και τη μουσική κάθε επιχείρησης
– Το ζητούμενο είναι να μειωθούν τα τραπεζάκια και οι άδειες για τα μαγαζιά, κι όχι να υπάρχει “διαφάνεια” πχ. για τους σκανδιναβικούς φούρνους που βαράνε μπιτάκια μέχρι το ξημέρωμα.

09 Αφαίρεση μικρών κάδων από τουριστικές περιοχές
– Οι τουρίστες είναι το θέμα και πρέπει να φύγουν, και όχι απλά ότι γεμίζουν οι γειτονιές με τα σκουπίδια τους – γεγονός αναπόφευκτο.

10 Ο δήμος καθαρίζει, η επιχείρηση πληρώνει
– Να μειωθούν οι επιχειρήσεις ΚΥΑ για να μην βρωμίζουν τον δημόσιο χώρο και όχι να έχουν οι επιχειρήσεις με τον παρά τους, απίκο τον δήμο για καθαριότητα, ενώ οι γειτονιές θα στενάζουν από τα σκουπίδια που θα κουβαλάνε από την Πλάκα οι τουρίστες.

11 Ταυτότητα σε κάθε εργοτάξιο
– Η πρόταση αναφέρει χαρακτηριστικά πως “Για τα δημοτικά έργα να υπάρχει και επιπλέον υποχρέωση για ύπαρξη περίφραξης με όμορφο οπτικό υλικό”, ως μια συμβολική αποζημίωση για τον χώρο που προσωρινά χάνεται.” Τι να σχολιάσουμε; Εδώ το εργοτάξιο του μετρό λειτουργούσε χωρίς άδειες, αλλά οι λαμαρίνες ήταν ζωγραφισμένες, πραγματικά μα τι λένε;;;

ΣΤΟΧΟΣ 3
Προσιτή κατοικία & ποιοτικά κτίρια 
12 Η συγκατοίκηση ως ελκυστική λύση 
– Στριμωχτείτε πλεμπέοι, μην είστε basic, κι αν θέλετε να κάνετε και παιδιά, ας προσέχατε. Επίσης λέει: “Η πρόταση είναι να αναπτυχθεί co-living στο κέντρο της Αθήνας, είτε δημοτικό είτε ιδιωτικό, που να προσφέρει μοντέρνες, καλά εξοπλισμένες κοινόχρηστες υποδομές με ιδιωτικό δωμάτιο και μπάνιο.” Αυτό είναι το μοντέλο co-living για digital nomads, που ούτως ή άλλως λειτουργεί στα Εξάρχεια. Αυτό που ζητάνε είναι δημοτική χρηματοδότηση για να φτιαχτούν νέα καταλύματα.

13 Εξατομικευμένη ενημέρωση για προγράμματα αναβάθμισης σπιτιών/κτιρίων 
– Αναφέρονται στα προγράμματα “ανακαινίζω” όπου το κράτος επιδότησε τους ιδιοκτήτες για να αναβαθμίσουν τις αξίες των ιδιωτικών κατοικιών τους με δημόσιο κρατικό και ευρωπαϊκό χρήμα, και που εν τέλει ανέβασαν τις τιμές των ενοικίων.

14 Αξιοποίηση ταρατσών ως χρηματοδοτικός μοχλός για αναβάθμιση πολυκατοικιών
– Λέει “Οι ταράτσες των αθηναϊκών πολυκατοικιών αποτελούν έναν τεράστιο αναξιοποίητο πόρο ως δυνητικοί χώροι για εταιρικές εκδηλώσεις”, δηλαδή προτείνουν οι ταράτσες να γίνουν roof gardens για να ανοίξουν ποτάδικα, ενώ οι οικοδομικές άδειες απαγορεύουν εμπορικές χρήσεις στις ταράτσες. Αλλά εδώ έχουν μετατραπεί ολόκληρες πολυκατοικίες (με άδειες για οικιστική χρήση) σε τουριστικά καταλύματα Airbnb, εκεί θα κολλήσουν; Θέλουν όλες τις ταράτσες καθαρές για τους τουρίστες, γι’ αυτό και τα κατευθυνόμενα δημοσιεύματα στην Καθημερινή, που θέλουν να εξοβελίσουν τους ηλιακούς θερμοσίφωνες και τις μπουγάδες από τις πολυκατοικίες, για να μη βλέπουν οι τουρίστες από το απέναντι ξενοδοχείο τα σώβρακα των κατοίκων.

Αυτές ήταν οι προτάσεις των 29 ειδικών για τη στέγαση…. Φανταστικά, πάμε παρακάτω. 

ΣΤΟΧΟΣ 4
Ζωντανή ταυτότητα

…Τελειωμό δεν έχουν αυτοί οι “ειδικοί”.
15 Σύγχρονες χρήσεις γης
– Aν θέλουν να είναι ζωντανή η γειτονιά και η κατοικία να είναι προσιτή – όπως λένε παραπάνω – τότε θα πρέπει να προστατευτεί ο οικιστικός χαρακτήρας και όχι να αμφισβητηθεί με νέες μεικτές χρήσεις, όπως αναφέρουν εδώ.

16 Ζωντανεύοντας τα ισόγεια της πόλης
– Kαι εδώ φαίνεται ότι σκοπός τους είναι να αμφισβητηθεί ο οικιστικός χαρακτήρας και να δοθούν εμπορικές χρήσεις σε ισόγεια διαμερίσματα – αν και δεν το επιτρέπει ο νόμος.

17 Το χθες στο σήμερα 
– Λένε ότι “Η πρόταση είναι ένα ενιαίο δίκτυο σήμανσης ιστορικής μνήμης: διακριτικές, δίγλωσσες πινακίδες με κοινή σχεδιαστική ταυτότητα, που αναδεικνύουν σταθμούς ιστορικής, κοινωνικής και πολιτιστικής σημασίας σε όλη την πόλη.”. Στους τουρίστες φανταζόμαστε ότι αναφέρονται, κι όχι στους μόνιμους κατοίκους…

ΣΤΟΧΟΣ 5
Αποτελεσματικός δήμος
18 Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών βάσει αντικτύπου 
– Εδώ βλέπουμε τον τρόπο να ξαναμοιραστεί η πίτα που τους έχει φάει το Μητσοτακέικο, μέσω νέων προτύπων, πχ. η φιλοζωική μέριμνα, η αντιμετώπιση της αστεγίας, η προώθηση της συμμετοχικής δημοκρατίας. Έτσι εξηγείται πως έχουν χωθεί όλοι αυτοί οι “ειδικοί” του ευρύτερου πολιτικού κέντρου: πράσινοι οικολόγοι, συριζαίοι, Κόσμος του Κόκκαλη, πασόκοι κλπ. Από startup επενδυτές, μέχρι αρχιτεκτόνες, πολεοδόμοι, συγκοινωνιολόγοι, οικονομολόγοι τουριστικής οικονομίας, μαρκετίστας κανείς δεν περισσεύει στην νέα πίτα που ετοιμάζεται να ξαναμοιραστεί.

19 Γειτονιές πρότυπα
– Για την περαιτέρω τουριστικοποίηση και άλλων περιοχών “Έτσι, γειτονιές που σήμερα θεωρούνται δεύτερης κατηγορίας, [να] μετατρέπονται σε τόπους πειραματισμού και αστικής αναζωογόνησης, μέρη που οι άνθρωποι θέλουν να κατοικούν και να επισκέπτονται.” Σημειώνουν βέβαια τον κίνδυνο του εξευγενισμού, αλλά τι να το κάνεις, εδώ και 18 άρθρα για αυτό δουλεύουν, είπαμε χρειάζεται και λίγο ξέπλυμα.

20 Τεχνογνωσία στην υπηρεσία του δήμου
– “Η πρόταση είναι ένα πρόγραμμα απασχόλησης δύο κατηγοριών ανθρώπινου δυναμικού στον δήμο: φοιτητών στο πλαίσιο της πρακτικής τους άσκησης”. Οι άνθρωποι ψάχνουν τζάμπα εργαζόμενους, αντί να λένε ο Δήμος να κάνει προσλήψεις με πλήρεις συμβάσεις εργασίας.

Ποιος είναι τελικά πίσω από όλα αυτά; Το Χελιδόνι του επενδυτή μεσίτη Γεωργακόπουλου.

Ας δούμε πρώτα το ιστορικό του “φιλάνθρωπου” Ελληνοαμερικάνου Δημήτρη Γεωργακόπουλου στη μακρά πορεία του στο real estate.  

Ο Γεωργακόπουλος ήταν συνιδρυτής με τον Michael Monteiro μιας εταιρείας real estate software, της Buildium. Αντικείμενο της ήταν η κατασκευή cloud λογισμικού για property managers και real-estate επαγγελματίες. Δηλαδή, ήταν συνιδρυτής πλατφόρμας που εξυπηρετούσε τον πυρήνα της κτηματαγοράς προσφέροντας πληροφορίες και υλικοτεχνικές υποδομές για τις κτηματομεσιτικές να διαμορφώνουν τις τιμές των ενοικίων. 
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2004, το 2012-14 επένδυσε σε αυτήν η Κ1 Investement Management συνολικά 20 εκατ. δολάρια, και το 2016 η Sumeru Equity Partners επιπλέον 65 εκατ. δολάρια. Τον Φεβρουάριο του 2015, η Buildium εξαγόρασε την All Property Management, μια εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες διαδικτυακού μάρκετινγκ για διαχειριστές ακινήτων και τον Απρίλιο του 2017, η Buildium ανακηρύχθηκε «Ηγέτης» στον τομέα της διαχείρισης ακινήτων στο «Gartner Frontrunners Quadrant». 

Το 2019 η RealPage εξαγοράζει την Buildium στα 580 εκατ. δολάρια. και στα καπάκια εμφανίζεται το Helidoni Foundation όπου o Georkakopoulos ως investor, philanthropist και entrepreneur, επενδύει πλέον σε εταιρείες βιωσιμότητας (sustainability), όπως είδαμε παραπάνω. Το Helidoni είναι αμερικανικό μη κερδοσκοπικό ίδρυμα, με έδρα στη Βοστώνη των ΗΠΑ και φαίνεται να είναι ένα οικογενειακό σχήμα (family office) με τον ίδιο και τη Sarah Georgakopoulos να το διευθύνουν. Το Ίδρυμα έχει assets αξίας 9.9 εκατ. δολαρίων. Δείτε στις πηγές στο τέλος του άρθρου, το προφίλ του οργανισμού και ποιους χρηματοδοτεί.

Επίσης, έχει ένα ενδιαφέρον η RealPage γιατί αφότου αγόρασε την Buildium το 2019, δηλαδή αγοράζοντας στην ουσία το λογισμικό και τα δεδομένα της γύρω από την αγορά ακινήτων, 5 χρόνια αργότερα, το 2024 η εταιρεία έγινε στόχος αντιμονοπωλιακής δικαστικής αγωγής στις ΗΠΑ. 

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατέθεσε αγωγή κατά της RealPage, υποστηρίζοντας ότι λειτουργούσε σχήμα αλγοριθμικής τιμολόγησης που μείωνε τον ανταγωνισμό μεταξύ ιδιοκτητών και έβλαπτε εκατομμύρια ενοικιαστές. Η αγωγή αναφέρει ότι η RealPage λάμβανε μη δημόσιες, ανταγωνιστικά ευαίσθητες πληροφορίες από επενδυτές και τις χρησιμοποιούσε για προτάσεις τιμολόγησης ενοικίων. 

Ο Γεωργακόπουλος έβγαλε ένα σκασμό λεφτά μέσα στο property-management software περιβάλλον, το οποίο μετά την εξαγορά της Buildium από την RealPage διοχετεύονται σήμερα στη λεγόμενη “sustainable” (βιώσιμη) επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα μέσω του Helidoni Foundation. 

Mε τόσα χρόνια εμπειρία στον τεχνολογικό βραχίονα της αγοράς ακινήτων (proptech), και με exit εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων μέσα από την πώληση της εταιρείας είναι λογικό να επενδύει και ο ίδιος σε ακίνητα, άμεσα ή έμμεσα, είτε ο ίδιος ή μέσω εταιρειών, συγγενικών προσώπων κλπ. Σίγουρα πάντως τα πρότζεκτ που χρηματοδοτεί δείχνουν ότι τον ενδιαφέρει η άσκηση soft πολιτικής πόλης, κατοικίας κλπ.

Αντί επιλόγου

Ξέρουμε πως όλοι αυτοί οι χορηγοί εκατομμυριούχοι, εφοπλιστές, επενδυτές και τάχαμου φιλάνθρωποι, είναι εκείνοι που δημιουργούν τα βασικότερα προβλήματά μας διαχρονικά. Είναι αυτοί που μας βυθίζουν στη φτώχεια, μας παίρνουν τα σπίτια, μας σκοτώνουν στα εργασιακά κάτεργα, μας εμπλέκουν στον πόλεμο και την γενοκτονία καθημερινά. Έχουν το θράσος λοιπόν κάτι αναίσθητοι καριερίστες επιχειρηματίες να έρχονται σε μια γειτονιά κυριολεκτικά υπό αστυνομική κατοχή, για την απρόσκοπτη εξέλιξη της επενδυτικής “κοσμογονίας” που λέει και ο Χρυσοχοΐδης, να μας πουν με τα λεφτά του Λάτση, του Λασκαρίδη, του Λαιμού και του Μαρτίνου, πώς πρέπει να ζήσουμε!

Τα προβλήματα που εντοπίζουν στην πόλη και τη διαβίωση είναι από άλλο πλανήτη. Στον πλανήτη που ζουν αυτοί δεν υπάρχει φτώχεια, ακρίβεια, αστεγία, πείνα, εργατικές δολοφονίες, μπατσοκρατία, ρατσισμός και τρανσφοβία, πόλεμος και γενοκτονία. Εκεί δίπλα στο φανταχτερό στέκι τους, κατεβαίνουν από τις κλούβες οι ματατζήδες που τρομοκρατούν παιδιά στον Λόφο Στρέφη, ενώ παράλληλα οι κάτοικοι υποφέρουμε από τους χίπστερς του διπλανού all day bar, στους οποίους απευθύνεται το ΣΜΟΛ.

Εμείς και αυτοί ζούμε σε διαφορετικούς κόσμους.
Εμείς ζούμε εδώ, σ’ ένα κόσμο που τρώμε ξύλο στους δημόσιους χώρους, που μας διώχνουν απ’ τα σπίτια μας, τα σχολεία μας, τις δουλειές μας, που βλέπουμε όλη την πόλη να μετατρέπεται σε ένα τεράστιο ξενοδοχείο, σ’ ένα διασκεδαστήριο και σε μια Μονόπολη μεγάλοεπενδυτών, Ισραηλινών γενοκτόνων και εγχώριων λαμόγιων. 

Οι κόσμοι μας είναι διαμετρικά αντίθετοι και συγκρουόμενοι γι’ αυτό και τα προβλήματα και οι λύσεις που προτείνουν για την πόλη μάς φαίνονται τόσο ξένες και ανυπόστατες. Πίσω από κάθε μπαρούφα που ξεστομίζουν κρύβεται μια πρόταση φιλική προς τον τουρισμό, τους ψηφιακούς νομάδες, τους επιχειρηματίες και σε όσους κλείνουν τα μάτια μπροστά στην τερατώδη πραγματικότητα.  

Είμαστε ακόμη εδώ και θα συνεχίσουμε να τους ξεσκεπάζουμε, να αποκαλύπτουμε τα βρώμικα σχέδιά τους, όσα τζάμπα μπισκοτάκια κι ας μας σερβίρουν. 

Εικοσιεννιά ειδικοί, Μαρκάκη, Πουλά, Πόριε, Γεωργακόπουλε και λοιποί του ΣΜΟΛ, δεν σας ξεπλένει ούτε το skip! 

Πηγές: 

https://www.capital.gr/epixeiriseis/3875420/adam-markakis-astylab-ependuontas-se-biosimes-luseis-pou-allazoun-tin-kathimerinotita-stin-poli/
https://www.astylab.gr/
https://planathens.gr/
https://en.wikipedia.org/wiki/Buildium
https://www.politico.com/news/2024/07/12/justice-department-rental-market-collusion-lawsuit-00167838
https://www.grantmakers.io/profiles/v1/843852739-helidoni-foundation-inc/
https://www.capital.gr/epixeiriseis/3875420/adam-markakis-astylab-ependuontas-se-biosimes-luseis-pou-allazoun-tin-kathimerinotita-stin-poli/
https://www.athensvoice.gr/contributors/22242/adam-markakis/

Το απόγευμα της Τρίτης 20/1 ο Συντονισμός κάτω Πολυτεχνείου καλούσε δημόσια σε συγκέντρωση-μικροφωνική ενάντια στο 4ημερο ολικό κλείδωμα του συγκροτήματος και την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Τασούλα και του πρύτανη ΕΜΠ Ι. Χατζηγεωργίου. Αστυνομικές δυνάμεις ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ και κρατικής ασφάλειας, είχαν περικυκλώσει το Πολυτεχνείο από το μεσημέρι της ίδιας μέρας, έτσι ο κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται στο πεζοδρόμιο απέναντι από την πύλη της Πατησίων. Λίγα λεπτά μετά, οι αστυνομικές δυνάμεις προέβησαν σε 24 προληπτικές προσαγωγές, μια εκ των οποίων μετατράπηκε σε σύλληψη (άτομο που ήταν περαστικό). Ακόμα, πραγματοποιήθηκε προληπτική προσαγωγή συντρόφου σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από το Πολυτεχνείο, αποκαλύπτοντας τις μαφιόζικες πρακτικές στοχοποίησης και απαγωγών της κρατικής ασφάλειας. Όσο διαρκούσε η εκδήλωση, γινόντουσαν εξακριβώσεις σε όποιον κινούνταν στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο ή περίμενε στη στάση το λεωφορείο, με την Πατησίων να έχει μετατραπεί σε πάρκινγκ πολυτελών αυτοκινήτων.

Ο Χατζηγεωργίου, αφού δεν έχει προχωρήσει ακόμα στο σχέδιο μουσειοποίησης του συνόλου του Πολυτεχνείου, δρα καταστρέφοντας τις εκπαιδευτικές, κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες στον χώρο και χρησιμοποιώντας τον για δημοσιοσχεσίτικες εκδηλώσεις με την παρουσία πολιτικών, αρκετό γκλάμουρ, μπράβους στις εισόδους που ελέγχουν την είσοδο και τις προσκλήσεις. Σαν κανονικό νυχτερινό μαγαζί δηλαδή, που για την ασφάλεια των θαμώνων του επιστρατεύονται μερικές εκατοντάδες μπάτσοι, οργανώνεται ολόκληρο επιχειρησιακό σχέδιο μέρες πριν και μπαίνει σε ομηρία ολόκληρη η περιοχή.

Τα σχέδια απονέκρωσης του ιστορικού Πολυτεχνείου έρχονται από πολύ παλιά. Δημόσια εκδηλώθηκαν το 1992, όταν σε ειδική αυγουστιάτικη συνεδρίαση της συγκλήτου, η τότε υπουργός πολιτισμού Ντόρα Μπακογιάννη αιτήθηκε την παραχώρηση του Πολυτεχνείου για προέκταση του Μουσείου και εισέπραξε την ευγενική άρνηση των καθηγητών της σχολής Αρχιτεκτονικής (και τις όχι και τόσο ευγενικές αντιδράσεις μιας χούφτας φοιτητών που δεν είχαν πάει διακοπές).
Ακολούθησε η συστηματική προσπάθεια δαιμονοποίησης της ύπαρξης του Πολυτεχνείου και του πανεπιστημιακού ασύλου στο κέντρο της πόλης, που κάθε χρόνο κορυφωνόταν με τις ανακοινώσεις για το πόσες χιλιάδες μπάτσοι θα περιφρουρούσαν την πορεία τιμής στην εξέγερση του 73. Μετά τους ολυμπιακούς αγώνες, μπήκε σε εφαρμογή το σχέδιο επέλασης του κεφαλαίου σε ολόκληρο στο κέντρο της Αθήνας, οργανωμένο από λομπίστες εφοπλιστές, ξενοδόχους και εμπόρους, που προσπάθησαν να επιβάλουν την επέκταση του Μουσείου στο Πολυτεχνείο, με το περιτύλιγμα του «Μουσείου Δημοκρατίας». Αν και η κύρια ενασχόλησή τους, ειδικά μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, ήταν η καθοδήγηση των φασιστικών πογκρόμ εναντίον των μεταναστών.
Στις δικές τους «μελέτες» (2010), που έχουν άποψη τόσο για την εκπαιδευτική διαδικασία, όσο και για την ελλιπή κατά τη γνώμη τους επιστημονική υπόσταση των ελλήνων αρχιτεκτόνων και πολεοδόμων (που προκρίνουν τις μικτές χρήσεις στο κέντρο της Αθήνας, σε αντίθεση με την κερδοφόρα μονοκαλλιέργεια του τουρισμού), θα διαβάσουμε ότι «Η οριστική επίλυση του κτιριολογικού προβλήματος του Ε.Α.Μ μπορεί να προέλθει μόνο από τη μετατροπή των ιστορικών κτιρίων του Πολυτεχνείου σε συγκρότημα μουσείων. Σήμερα όλες οι σχολές του Πολυτεχνείου έχουν μετακινηθεί είτε στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου είτε στα κτίρια της σχολής Καλών Τεχνών στην Πειραιώς. Σε όλο το κτιριακό συγκρότημα της Πατησίων παραμένει πλέον μόνο η Αρχιτεκτονική Σχολή. Προφανώς, αποτελεί ρεκόρ Γκίνες η αναλογία των τετραγωνικών σε κτιριακές υποδομές που αναλογούν σε κάθε φοιτητή της Αρχιτεκτονικής σχολής. Ορισμένα από τα κτίρια θα μπορούσαν να στεγάσουν θεματικές συλλογές του Ε.Α.Μ. Στο παλιό κτίριο της Πρυτανείας μπορεί σε συνεργασία ΥΠΠΟ και Πολυτεχνείου να δημιουργηθεί Μουσείο Δημοκρατίας με εκθέματα που να καλύπτουν την περίοδο από τη γέννησή της στην αρχαία Αγορά της Αθήνας, έως την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. Τα υπόλοιπα κτίρια μπορούν να μετατραπούν σε Μουσείο Τεχνολογίας και Φυσικών Επιστημών που να καλύπτουν όλες τις ιστορικές περιόδους».

Το 2009, η κυβέρνηση ΝΔ, επανέρχεται με τον τότε υπουργό Παιδείας Σπηλιωτόπουλο, να απαιτεί τη μουσειοποίηση του Πολυτεχνείου, πρόταση που γίνεται αποδεκτή με ενθουσιασμό από τον νεοδημοκράτη δήμαρχο Κακλαμάνη (γνωστό και ως Ομέρ Πριόνη). Οι καθηγητές της Αρχιτεκτονικής δίνουν πληρωμένη απάντηση: Αν πρέπει να φύγουν οι σχολές από το κέντρο για να αποτραπούν τα επεισόδια, γιατί δεν μετακινείται και η Βουλή; Η κόντρα αυτή αποτυπώνεται σε εφημερίδες της εποχής δίπλα σε ρεπορτάζ με αγανακτισμένους κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα και σε αγανακτισμένους εμπόρους της πλατείας Θεάτρου.

Οι λομπίστες των αναπλάσεων και της μουσειοποίησης του ΕΜΠ, συσπειρωμένοι γύρω από την «Κίνηση Πολιτών Κέντρου Αθήνας» (ΚΙΠΟΚΑ), θα υποστηρίξουν σφόδρα την εκλογή Μπακογιάννη στον Δήμο της Αθήνας, αφού ο τελευταίος φαντάζει ως ο ιδανικός εκφραστής των συμφερόντων τους. Από σχετικά ρεπορτάζ του 2018, διαβάζουμε:
“Ο κ. Μπακογιάννης προτείνει την ενοποίηση των χώρων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με το ιστορικό κτίριο του Πολυτεχνείου και το ανακαινισμένο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» σε μια «όαση πολιτισμού στο κέντρο της Αθήνας». Εξήγησε ότι αναφέρεται «στην επέκταση του Μουσείου στο Μετσόβιο, όπου σήμερα στεγάζεται η Αρχιτεκτονική». Στην παρατήρηση ότι το Πολυτεχνείο «είναι η καρδιά του κρατιδίου των Εξαρχείων» απάντησε «κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσουμε πως δεν μπορεί να είμαστε όμηροι των λίγων και των ακραίων», προσθέτοντας ότι θα ανοίξει διάλογο με τις πρυτανικές αρχές και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και «θα αναδείξουμε την ιστορικότητα του κτιρίου που συνδέεται και με την εξέγερση του 1973. Ας αναλάβει επιτέλους ο καθένας μας την ευθύνη του. Η παρέμβαση αυτή (σ.σ. της συνένωσης των χώρων) θα έχει τεράστιο όφελος για τη δημόσια ασφάλεια και την οικονομική ανάπτυξη»”.

✨Αυτά, ανάμεσα σε άλλα, θα συζητήσουμε την Κυριακή 25 Γενάρη, στις 15:00, στο θεατράκι του Λόφου, κατά την παρουσίαση της μπροσούρας «Τι γυρεύει ο Λασκαρίδης στα Εξάρχεια».
Για να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας και να μη μείνει μόνο σύνθημα το
ΠΛΑΤΕΙΑ, ΣΤΡΕΦΗΣ, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΔΕ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΟ!

Φωταγωγήθηκε πριν λίγο, σε μια συνηθισμένη, χαζή τελετή, το νεκρό έλατο 19 μέτρων, που κουβαλήθηκε για να στολίσει την πλατεία Συντάγματος, δηλαδή την αυλή των ξενοδοχείων του Λασκαρίδη. Τις προηγούμενες μέρες ο δήμαρχος παρέθετε γιρλάντες σε μέτρα και λαμπιόνια κατά χιλιάδες και καλούσε τον κόσμο να συμμετέχει ακόμα και με βροχή, σκοπός που φαίνεται ότι επετεύχθη.

Αυτό που πέρασε στα ψιλά, αναγραφόμενο μόνο χαμηλά στην ανακοίνωση του Δήμου στο σάιτ του, είναι ότι το δέντρο και ο στολισμός του είναι δωρεά της Μεγάλης Βρετανίας του Λασκαρίδη (προφανώς), ενώ ο στολισμός και η φωταγώγηση της Ερμού είναι δωρεά της Protergia του Μυτιληναίου. Η προσπάθεια αποσιώπησης των δωρητών, είναι και η μόνη διαφορά μεταξύ της πολιτικής του Δούκα και αυτής του Μπακογιάννη: Ο Μπακογιάννης διατυμπάνιζε τις δωρεές, ενώ ο Δούκας με το κεντροαριστερό προφίλ, υπακούοντας κι αυτός στα αφεντικά της πόλης (και της χώρας) τις δέχεται, αλλά τις κρύβει κάτω από το χαλάκι. Όπως έκανε και με τη δωρεά της AirBnB για την ανάπλαση του Λυκαβηττού.

Οι αξιότιμοι δωρητές του χριστουγεννιάτικου στολισμού προς τέρψη του πόπολου που πρέπει να μείνει αποχαυνωμένο, έχουν και άλλα κοινά σημεία: Ο μεν Πάνος Λασκαρίδης είναι μέλος του ΔΣ του Πολεμικού Μουσείου και έχει τον τίτλο του υποναυάρχου επί τιμή. Ο δε Μυτιληναίος είναι επίσης μέλος του ΔΣ του Πολεμικού Μουσείου και έχει τον τίτλο του ταξιάρχου επί τιμή. Οι τίτλοι τους αυτοί είναι αποτέλεσμα αφενός των σημαντικών δωρεών που κατά καιρούς έχουν κάνει στον ελληνικό στρατό. Αφετέρου, της συμβολής τους στη χάραξη της «εθνικής στρατηγικής» και στον ορισμό των νέων εχθρών του έθνους. Στις αστείρευτες δηλώσεις τους για επαγρύπνηση και ανάγκη πολεμικών προετοιμασιών. «Αυτήν τη στιγμή μιλούν τα όπλα και όχι ο Μπετόβεν και ο Μπαχ» μας λέει ο Μυτιληναίος, ενώ ο έτερος Λασκαρίδης, ο Θανάσης, κάνει έκκληση στους εφοπλιστές για ενίσχυση με δωρεές 1 δισεκατομμυρίου της «εθνικής άμυνας» και για την αντιμετώπιση του … δημογραφικού (;;). Προετοιμάζοντας φυσικά τις επιχειρηματικές τους κινήσεις, που θα τους αποφέρουν τα μέγιστα κέρδη από την εμπλοκή της ελλαδίτσας σε έναν μεγάλο πόλεμο.

Στη γραμμή που δίνουν αυτά τα μεγάλα αφεντικά, ο υπουργός Δένδιας, κάνει την προσπάθειά του να μας προετοιμάσει για πόλεμο, ακόμα και με χρήση πυρηνικών όπλων: «Το πρώτο προαπαιτούμενο είναι η αλλαγή κουλτούρας των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Δηλαδή η επιστροφή σε ένα πνεύμα αυτοθυσίας, δηλαδή σε ένα πνεύμα, σε μία κουλτούρα που ο Ευρωπαίος θα έχει μέσα στη συνείδησή του ότι μπορεί να χρειάζεται να θυσιαστεί για να υπερασπίσει τα δικαιώματα αυτά, τα οποία απολαμβάνει. Σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία πάνω, ούτε καν με την ευρωπαϊκή. Οι ΗΠΑ είναι εθισμένες σε αυτό το θέαμα». Τα είπε την ίδια ώρα που η Metlen εξαγοράζει γαλλική εταιρία που παράγει πυρηνική ενέργεια.

Μάλλον όχι από σύμπτωση, ένας 19χρονος θάφτηκε σήμερα, μέσα σε φέρετρο σκεπασμένο με την ελληνική σημαία, γιατί σε καιρό (προπολεμικής) ειρήνης, συμμετείχε σε άσκηση με πραγματικές χειροβομβίδες. Κανένα από τα αγαπημένα του πρόσωπα, δεν θα συνηθίσει αυτήν την απώλεια.

Ώρα να το φωνάξουμε δυνατά: ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ, ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ! Τα δικαιώματά μας τα υπερασπιζόμαστε κάθε στιγμή, έναντι αυτών των ίδιων των αφεντικών, που καθημερινά μας τα κλέβουν.

(Πιο χαμηλά Χάρη, πιο χαμηλά)