επενδυτές | Ανοιχτή Συνέλευση για την Υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη

Προσοχή! Η AI μετεμψύχωση των Atenistas στη γειτονιά μας (ή, ποιο είναι το Χελιδόνι που δεν φέρνει την άνοιξη στα Εξάρχεια;)

Με (καθόλου) έκπληξη παρακολουθήσαμε το νέο εξευγενιστικό έκτρωμα ονόματι ΣΜΟΛ, να άνοιξε τα νέα του γραφεία στην οδό Σμολένσκι στα Εξάρχεια την Παρασκευή 15 Μάη. Στα εγκαίνια των γραφείων που στεγάζονται εταιρείες και ΜΚΟ όπως η Open Council, η Idea Machines, η Astylab και η Althyna, οι διοργανωτές καλούσαν τους γείτονες δήθεν για να μας σερβίρουν μουσικές (από βινύλια…), ποτά, αυτοκόλλητα και μπισκότα (sic!)… αλλά στην ουσία αυτό που θέλουν να μας σερβίρουν είναι το ειδοποιητήριο της έξωσης.

Γιατί ο νέος χώρος που εγκαινίασαν, δεν είναι τίποτα άλλο απ’ το προκάλυμμα του αμερικάνικου χρηματοδοτικού οργανισμού Helidoni Foundation των Δημήτρη και Σάρα Γεωργακόπουλου, που προωθεί τα συμφέροντα όλων όσων μας διώχνουν: των επενδυτών, του τουριστικού κεφαλαίου, των μαγαζιών, των κτηματομεσιτικών εταιρειών και των διάφορων startups που βλέπουν τα Εξάρχεια μονάχα ως πεδίο αχαλίνωτου κέρδους.

Αλλά πριν περάσουμε στο τι “νέο” έχουν να προτείνουν για τα Εξάρχεια, μέσω του πολυδιαφημιζόμενου Plan A του Astylab, ας δούμε τι είναι όλα αυτά τα φυντάνια που φύτρωσαν στην οδό Σμολένσκι.

Τα φυντάνια του ΣΜΟΛ: Astylab, Idea Machine, Open Council

Πίσω από όλες τις πρωτοβουλίες του νέου χώρου βρίσκεται ο Αδάμ Μαρκάκης.

O Αδάμ Μαρκάκης, ιδρυτής της Astylab — που οραματίστηκε και το Plan A — ξεκίνησε τα επιχειρηματικά του βήματα στον τομέα της μικροκινητικότητας (βλ. πατίνια και ηλεκτρικά ποδήλατα) ιδρύοντας την startup Kineo. Η Kineo, στην οποία είχε επενδύσει και η Autohellas του Όμιλου Βασιλάκη (Aegean), εξαγοράστηκε το 2023 από το instacar. Σε άρθρο του Capital.gr του 2024 διαβάζουμε πως:

“Μετά την επιτυχία της Kineo, ο κ. Μαρκάκης ίδρυσε την Astylab, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση με σκοπό να ενισχύσει τον αστικό μετασχηματισμό χρησιμοποιώντας δεδομένα, τεχνολογία αλλά και τις απόψεις της κοινότητας για να συνδημιουργήσει ζωντανές, χωρίς αποκλεισμούς και ανθεκτικές πόλεις.”

[…] Όμως ο κ. Μαρκάκης προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, ιδρύοντας την Astylab Ventures, με στόχο την υλοποίηση επενδύσεων σε startups αστικών τεχνολογιών. Η Astylab Ventures είναι ένα angel syndicate με μέλη από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, στο οποίο ο κ. Μαρκάκης και ο συνεργάτης του, Αλέξανδρος Βλαβιανός, είναι lead investor. Δημιουργήθηκε τον τελευταίο χρόνο και ήδη έχει πραγματοποιήσει τρεις επενδύσεις συνολικού ύψους 850.000 ευρώ στους τομείς του Micromobility (MOSA), του Construction Tech (Circuland) και του Govtech.”

Την ανάπτυξη της ιδέας του Plan A της Astylab, ο Μαρκάκης την εμπιστεύτηκε στην Βασιλική Πουλά, μια 26χρονη φερέλπιδα διδακτορική φοιτήτρια χωροταξίας της Οξφόρδης. H Πουλά σπούδασε νομικά στο LSE και ανάμεσα στα ερευνητικά της ενδιαφέροντα βρίσκεται η γεωγραφία, η χωρική διακυβέρνηση, και η μετα-συγκρουσιακή ανάπτυξη (post-conflict development). Θεωρεί μάλλον ότι η ταξική-κοινωνική διαπάλη στα Εξάρχεια είναι παρελθόν. Λάθος την έχουν δασκαλέψει.

Επίσης, στο ΣΜΟΛ στεγάζεται η Open Council. O Χρήστος Πόριος είναι μηχανικός λογισμικού και ιδρυτής της Schema Labs, που έφτιαξε το OpenCouncil.gr, τη νέα πλατφόρμα του Δήμου όπου ανεβαίνουν τα πρακτικά των συνεδριάσεων επεξεργασμένα από AI. Ο ίδιος σπούδασε πληροφορική στο Imperial College London και Public Policy στο Harvard Kennedy School. Έχει εργαστεί σε εταιρίες όπως η Google και η Palantir. Πρόσφατα τον εντοπίσαμε να μιλά σε ημερίδα του Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας. Φανταζόμαστε πως ελπίζει να γίνει κάποια στιγμή ο Πιερρακάκης της γ-ΕΛΑΣ του Τσίπρα.

Παραγωγική μηχανή ιδεών, είναι το συστεγαζόμενο Idea Machine, το οποίο λειτουργεί ως think tank του Μαρκάκη. Δημιουργεί αστική ατζέντα, η οποία μαζί με την χρηματοδότηση του Helidoni Foundation σκοπό έχει να παράγει διάφορα projects που θα λειτουργούν ως μορφή soft power στην πολιτική πόλεως, και ειδικά στα Εξάρχεια.

Το Astylab Founders είναι επίσης μια πρωτοβουλία του Αδάμ Μαρκάκη, η οποία προσφέρει συμβουλές, εκπαίδευση και χρηματοδότηση σε νέους επιχειρηματίες για να ξεκινήσουν startup εταιρείες. Κάθε συμμετέχων λαμβάνει μικροεπιχορήγηση €1.000, ενώ οι “καλύτερες” από αυτές τις προτάσεις μπορούν να διεκδικήσουν έως €100.000 από το Helidoni Foundation.

Η επίσης συστεγαζόμενη στο ΣΜΟΛ, εταιρεία Althyna, έκανε ακριβώς αυτό. Προέκυψε από το Astylab Founders του 2025 και εξασφάλισε €100.000 από το The Helidoni Foundation. Ασχολείται με την πρόληψη πτώσεων και ατυχημάτων στο σπίτι, κυρίως για ηλικιωμένους. Ιδρυτής είναι ο Γιάννης Ιακωβάκης.

Βασικά το Astylab, το OpenCouncil, το Ten Million Hands και η Althyna (η οποία προέκυψε από το Astylab Founders) έχουν λάβει χρηματοδότηση από το Helidoni.

Το Plan A της Astylab: 29 κατασκευαστές πλυντηρίων προτείνουν!

Την Παρασκευή 5 Ιούνη, θα γίνει στη Σμολένσκι η παρουσίαση των αποτελεσμάτων μιας δήθεν έρευνας που πραγματοποίησε η Astylab για το project PlanA. Αντιγράφουμε από το σάιτ τους:
“Το Plan A είναι μια δράση της Astylab, με χρηματοδότηση του προγράμματος «Σημεία Στήριξης», που συγχρηματοδοτείται από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση, το TIMA Κοινωφελές Ίδρυμα, το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη & Κάρμεν Κωνστανταντακόπουλου, το Ίδρυμα Α. Γ. Λεβέντη, το Κοινωφελές Ίδρυμα Αθανάσιος Κ. Λασκαρίδης, το Costas M. Lemos Foundation, το The Hellenic Initiative Canada, το Ίδρυμα Αθηνάς Ι. Μαρτίνου, το Helidoni Foundation, και το Ίδρυμα Μποδοσάκη.”

Για τον ρόλο των Ελλήνων εφοπλιστών πολέμαρχων στην τουριστικοποίηση της Αθήνας και τον εξευγενισμό των Εξαρχείων έχουμε γράψει ολόκληρη μπροσούρα.

Ο Μαρκάκης και η Πουλά επιστράτευσαν δήθεν 29 “ειδικούς” για να καταθέσουν 20 προτάσεις για την πόλη. Προτάσεις που “όλως τυχαίως” ταυτίζονται με τις θέσεις του Αδάμ Μαρκάκη, όπως αυτές εμφανίζονται πλέον ως τακτική αρθρογραφία στην υπεράνω πάσης υποψίας για κατευθυνόμενη στρατηγική υπέρ των επενδυτών, Athens Voice. Εμείς θα λέγαμε ότι επιστράτευσαν 29 κατασκευαστές πλυντηρίων (που έλεγε και μια παλιά διαφήμιση απορρυπαντικού), μιας και αυτό που κάνουν δεν είναι τίποτα άλλο από το να ξεπλένουν τα λερωμένα με αίμα χέρια όλων των παραπάνω Ελλήνων εφοπλιστών χρηματοδοτών.

Πάμε τώρα μία-μία στις προτάσεις τους (του Μαρκάκη δηλαδή), παραθέτοντας δίπλα τα σχόλιά μας.

ΣΤΟΧΟΣ 1 Εύκολη μετακίνηση

01 Μικρές πεζοδρομήσεις ανά ομάδες οικοδομικών τετραγώνων
– Η πρόταση προωθεί την τουριστικοποίηση των γειτονιών. Οι πεζοδρομήσεις δίχως έλεγχο των αδειών Καταστημάτων Υγειονομικού Ενδιαφέροντας από τον Δήμο, απλά δίνουν τη δυνατότητα να αυξάνονται εκθετικά τα μαγαζιά μιας και προσφέρουν χώρο για τα τραπεζοκαθίσματά τους.

02 Δίκτυο κοινόχρηστων ποδηλάτων
– Μην ξεχνάμε πως τα ποδήλατα και τα πατίνια είναι στην ουσία η “μικροκινητικότητα” των τουριστών και η επιχείρηση από την οποία ξεκίνησε ο Μαρκάκης.

03 Λιγότερο ελκυστική τιμολόγηση στάθμευσης στον δρόμο
– Άλλο ένα “πράσινο” επιχείρημα που λειτουργεί ως δούρειος ίππος. Οι ντόπιοι κάτοικοι συνήθως κατέχουν ένα τουλάχιστον ΙΧ – αμάξι ή μηχανάκι. Αυτοί που μετακινούνται σχεδόν αποκλειστικά με πόδια, ΜΜΕ ή τουριστικά λεωφορεία είναι οι τουρίστες. Το να πληρώνουν για το πάρκινγκ οι μόνιμοι κάτοικοι – που πληρώνουν ούτως ή άλλως τέλη κυκλοφορίας – είναι λόγος για να μετακομίσουν… μέχρι να φύγουν και οι τελευταίοι, ώστε να μπορούν να πεζοδρομηθούν όλα τα Εξάρχεια.

04 Δρόμοι που σε αναγκάζουν να πας αργά
– Επιχείρημα που συνεχίζει να επικαλείται το κυκλοφοριακό για την αύξηση των πεζοδρομήσεων και την εξυπηρέτηση της τουριστικοποίησης.

05 Συστηματική απομάκρυνση παράνομα σταθμευμένων αυτοκινήτων
– βλ. 3
06 Υιοθέτηση πεζοδρομίων
– Όχι άλλος Μπακογιάννηηηηηηης, βλ. το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα “Υιοθέτησε την πόλη σου” του πρώην Δημάρχου, που επιτρέπει τη μαζική είσοδο ιδιωτών και ΣΔΙΤ και ξεφορτώνεται τις ευθύνες για καθαριότητα και φροντίδα πρασίνου.

ΣΤΟΧΟΣ 2
Ευχάριστος δημόσιος χώρος

07 Πάρκα γειτονιάς στα σχολικά προαύλια
– Είναι σαφές ότι δεν έχουν περάσει ποτέ από δημόσιο σχολείο, ειδικά στο κέντρο, όπου τα τυχερά προαύλια είναι οριακά στο μέγεθος γηπέδου μπάσκετ και τα κρατάνε κλειστά στα παιδιά στις εκτός λειτουργίας ώρες.

08 Διαφάνεια για τα τραπεζοκαθίσματα και τη μουσική κάθε επιχείρησης
– Το ζητούμενο είναι να μειωθούν τα τραπεζάκια και οι άδειες για τα μαγαζιά, κι όχι να υπάρχει “διαφάνεια” πχ. για τους σκανδιναβικούς φούρνους που βαράνε μπιτάκια μέχρι το ξημέρωμα.

09 Αφαίρεση μικρών κάδων από τουριστικές περιοχές
– Οι τουρίστες είναι το θέμα και πρέπει να φύγουν, και όχι απλά ότι γεμίζουν οι γειτονιές με τα σκουπίδια τους – γεγονός αναπόφευκτο.

10 Ο δήμος καθαρίζει, η επιχείρηση πληρώνει
– Να μειωθούν οι επιχειρήσεις ΚΥΑ για να μην βρωμίζουν τον δημόσιο χώρο και όχι να έχουν οι επιχειρήσεις με τον παρά τους, απίκο τον δήμο για καθαριότητα, ενώ οι γειτονιές θα στενάζουν από τα σκουπίδια που θα κουβαλάνε από την Πλάκα οι τουρίστες.

11 Ταυτότητα σε κάθε εργοτάξιο
– Η πρόταση αναφέρει χαρακτηριστικά πως “Για τα δημοτικά έργα να υπάρχει και επιπλέον υποχρέωση για ύπαρξη περίφραξης με όμορφο οπτικό υλικό”, ως μια συμβολική αποζημίωση για τον χώρο που προσωρινά χάνεται.” Τι να σχολιάσουμε; Εδώ το εργοτάξιο του μετρό λειτουργούσε χωρίς άδειες, αλλά οι λαμαρίνες ήταν ζωγραφισμένες, πραγματικά μα τι λένε;;;

ΣΤΟΧΟΣ 3
Προσιτή κατοικία & ποιοτικά κτίρια
12 Η συγκατοίκηση ως ελκυστική λύση
– Στριμωχτείτε πλεμπέοι, μην είστε basic, κι αν θέλετε να κάνετε και παιδιά, ας προσέχατε. Επίσης λέει: “Η πρόταση είναι να αναπτυχθεί co-living στο κέντρο της Αθήνας, είτε δημοτικό είτε ιδιωτικό, που να προσφέρει μοντέρνες, καλά εξοπλισμένες κοινόχρηστες υποδομές με ιδιωτικό δωμάτιο και μπάνιο.” Αυτό είναι το μοντέλο co-living για digital nomads, που ούτως ή άλλως λειτουργεί στα Εξάρχεια. Αυτό που ζητάνε είναι δημοτική χρηματοδότηση για να φτιαχτούν νέα καταλύματα.

13 Εξατομικευμένη ενημέρωση για προγράμματα αναβάθμισης σπιτιών/κτιρίων
– Αναφέρονται στα προγράμματα “ανακαινίζω” όπου το κράτος επιδότησε τους ιδιοκτήτες για να αναβαθμίσουν τις αξίες των ιδιωτικών κατοικιών τους με δημόσιο κρατικό και ευρωπαϊκό χρήμα, και που εν τέλει ανέβασαν τις τιμές των ενοικίων.

14 Αξιοποίηση ταρατσών ως χρηματοδοτικός μοχλός για αναβάθμιση πολυκατοικιών
– Λέει “Οι ταράτσες των αθηναϊκών πολυκατοικιών αποτελούν έναν τεράστιο αναξιοποίητο πόρο ως δυνητικοί χώροι για εταιρικές εκδηλώσεις”, δηλαδή προτείνουν οι ταράτσες να γίνουν roof gardens για να ανοίξουν ποτάδικα, ενώ οι οικοδομικές άδειες απαγορεύουν εμπορικές χρήσεις στις ταράτσες. Αλλά εδώ έχουν μετατραπεί ολόκληρες πολυκατοικίες (με άδειες για οικιστική χρήση) σε τουριστικά καταλύματα Airbnb, εκεί θα κολλήσουν; Θέλουν όλες τις ταράτσες καθαρές για τους τουρίστες, γι’ αυτό και τα κατευθυνόμενα δημοσιεύματα στην Καθημερινή, που θέλουν να εξοβελίσουν τους ηλιακούς θερμοσίφωνες και τις μπουγάδες από τις πολυκατοικίες, για να μη βλέπουν οι τουρίστες από το απέναντι ξενοδοχείο τα σώβρακα των κατοίκων.

Αυτές ήταν οι προτάσεις των 29 ειδικών για τη στέγαση…. Φανταστικά, πάμε παρακάτω.

ΣΤΟΧΟΣ 4
Ζωντανή ταυτότητα

…Τελειωμό δεν έχουν αυτοί οι “ειδικοί”.
15 Σύγχρονες χρήσεις γης
– Aν θέλουν να είναι ζωντανή η γειτονιά και η κατοικία να είναι προσιτή – όπως λένε παραπάνω – τότε θα πρέπει να προστατευτεί ο οικιστικός χαρακτήρας και όχι να αμφισβητηθεί με νέες μεικτές χρήσεις, όπως αναφέρουν εδώ.

16 Ζωντανεύοντας τα ισόγεια της πόλης
– Kαι εδώ φαίνεται ότι σκοπός τους είναι να αμφισβητηθεί ο οικιστικός χαρακτήρας και να δοθούν εμπορικές χρήσεις σε ισόγεια διαμερίσματα – αν και δεν το επιτρέπει ο νόμος.

17 Το χθες στο σήμερα
– Λένε ότι “Η πρόταση είναι ένα ενιαίο δίκτυο σήμανσης ιστορικής μνήμης: διακριτικές, δίγλωσσες πινακίδες με κοινή σχεδιαστική ταυτότητα, που αναδεικνύουν σταθμούς ιστορικής, κοινωνικής και πολιτιστικής σημασίας σε όλη την πόλη.”. Στους τουρίστες φανταζόμαστε ότι αναφέρονται, κι όχι στους μόνιμους κατοίκους…

ΣΤΟΧΟΣ 5
Αποτελεσματικός δήμος
18 Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών βάσει αντικτύπου
– Εδώ βλέπουμε τον τρόπο να ξαναμοιραστεί η πίτα που τους έχει φάει το Μητσοτακέικο, μέσω νέων προτύπων, πχ. η φιλοζωική μέριμνα, η αντιμετώπιση της αστεγίας, η προώθηση της συμμετοχικής δημοκρατίας. Έτσι εξηγείται πως έχουν χωθεί όλοι αυτοί οι “ειδικοί” του ευρύτερου πολιτικού κέντρου: πράσινοι οικολόγοι, συριζαίοι, Κόσμος του Κόκκαλη, πασόκοι κλπ. Από startup επενδυτές, μέχρι αρχιτεκτόνες, πολεοδόμοι, συγκοινωνιολόγοι, οικονομολόγοι τουριστικής οικονομίας, μαρκετίστας κανείς δεν περισσεύει στην νέα πίτα που ετοιμάζεται να ξαναμοιραστεί.

19 Γειτονιές πρότυπα
– Για την περαιτέρω τουριστικοποίηση και άλλων περιοχών “Έτσι, γειτονιές που σήμερα θεωρούνται δεύτερης κατηγορίας, [να] μετατρέπονται σε τόπους πειραματισμού και αστικής αναζωογόνησης, μέρη που οι άνθρωποι θέλουν να κατοικούν και να επισκέπτονται.” Σημειώνουν βέβαια τον κίνδυνο του εξευγενισμού, αλλά τι να το κάνεις, εδώ και 18 άρθρα για αυτό δουλεύουν, είπαμε χρειάζεται και λίγο ξέπλυμα.

20 Τεχνογνωσία στην υπηρεσία του δήμου
– “Η πρόταση είναι ένα πρόγραμμα απασχόλησης δύο κατηγοριών ανθρώπινου δυναμικού στον δήμο: φοιτητών στο πλαίσιο της πρακτικής τους άσκησης”. Οι άνθρωποι ψάχνουν τζάμπα εργαζόμενους, αντί να λένε ο Δήμος να κάνει προσλήψεις με πλήρεις συμβάσεις εργασίας.

Ποιος είναι τελικά πίσω από όλα αυτά; Το Χελιδόνι του επενδυτή μεσίτη Γεωργακόπουλου.

Ας δούμε πρώτα το ιστορικό του “φιλάνθρωπου” Ελληνοαμερικάνου Δημήτρη Γεωργακόπουλου στη μακρά πορεία του στο real estate.

Ο Γεωργακόπουλος ήταν συνιδρυτής με τον Michael Monteiro μιας εταιρείας real estate software, της Buildium. Αντικείμενο της ήταν η κατασκευή cloud λογισμικού για property managers και real-estate επαγγελματίες. Δηλαδή, ήταν συνιδρυτής πλατφόρμας που εξυπηρετούσε τον πυρήνα της κτηματαγοράς προσφέροντας πληροφορίες και υλικοτεχνικές υποδομές για τις κτηματομεσιτικές να διαμορφώνουν τις τιμές των ενοικίων.
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2004, το 2012-14 επένδυσε σε αυτήν η Κ1 Investement Management συνολικά 20 εκατ. δολάρια, και το 2016 η Sumeru Equity Partners επιπλέον 65 εκατ. δολάρια. Τον Φεβρουάριο του 2015, η Buildium εξαγόρασε την All Property Management, μια εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες διαδικτυακού μάρκετινγκ για διαχειριστές ακινήτων και τον Απρίλιο του 2017, η Buildium ανακηρύχθηκε «Ηγέτης» στον τομέα της διαχείρισης ακινήτων στο «Gartner Frontrunners Quadrant».

Το 2019 η RealPage εξαγοράζει την Buildium στα 580 εκατ. δολάρια. και στα καπάκια εμφανίζεται το Helidoni Foundation όπου o Georkakopoulos ως investor, philanthropist και entrepreneur, επενδύει πλέον σε εταιρείες βιωσιμότητας (sustainability), όπως είδαμε παραπάνω. Το Helidoni είναι αμερικανικό μη κερδοσκοπικό ίδρυμα, με έδρα στη Βοστώνη των ΗΠΑ και φαίνεται να είναι ένα οικογενειακό σχήμα (family office) με τον ίδιο και τη Sarah Georgakopoulos να το διευθύνουν. Το Ίδρυμα έχει assets αξίας 9.9 εκατ. δολαρίων. Δείτε στις πηγές στο τέλος του άρθρου, το προφίλ του οργανισμού και ποιους χρηματοδοτεί.

Επίσης, έχει ένα ενδιαφέρον η RealPage γιατί αφότου αγόρασε την Buildium το 2019, δηλαδή αγοράζοντας στην ουσία το λογισμικό και τα δεδομένα της γύρω από την αγορά ακινήτων, 5 χρόνια αργότερα, το 2024 η εταιρεία έγινε στόχος αντιμονοπωλιακής δικαστικής αγωγής στις ΗΠΑ.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατέθεσε αγωγή κατά της RealPage, υποστηρίζοντας ότι λειτουργούσε σχήμα αλγοριθμικής τιμολόγησης που μείωνε τον ανταγωνισμό μεταξύ ιδιοκτητών και έβλαπτε εκατομμύρια ενοικιαστές. Η αγωγή αναφέρει ότι η RealPage λάμβανε μη δημόσιες, ανταγωνιστικά ευαίσθητες πληροφορίες από επενδυτές και τις χρησιμοποιούσε για προτάσεις τιμολόγησης ενοικίων.

Ο Γεωργακόπουλος έβγαλε ένα σκασμό λεφτά μέσα στο property-management software περιβάλλον, το οποίο μετά την εξαγορά της Buildium από την RealPage διοχετεύονται σήμερα στη λεγόμενη “sustainable” (βιώσιμη) επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα μέσω του Helidoni Foundation.

Mε τόσα χρόνια εμπειρία στον τεχνολογικό βραχίονα της αγοράς ακινήτων (proptech), και με exit εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων μέσα από την πώληση της εταιρείας είναι λογικό να επενδύει και ο ίδιος σε ακίνητα, άμεσα ή έμμεσα, είτε ο ίδιος ή μέσω εταιρειών, συγγενικών προσώπων κλπ. Σίγουρα πάντως τα πρότζεκτ που χρηματοδοτεί δείχνουν ότι τον ενδιαφέρει η άσκηση soft πολιτικής πόλης, κατοικίας κλπ.

Αντί επιλόγου

Ξέρουμε πως όλοι αυτοί οι χορηγοί εκατομμυριούχοι, εφοπλιστές, επενδυτές και τάχαμου φιλάνθρωποι, είναι εκείνοι που δημιουργούν τα βασικότερα προβλήματά μας διαχρονικά. Είναι αυτοί που μας βυθίζουν στη φτώχεια, μας παίρνουν τα σπίτια, μας σκοτώνουν στα εργασιακά κάτεργα, μας εμπλέκουν στον πόλεμο και την γενοκτονία καθημερινά. Έχουν το θράσος λοιπόν κάτι αναίσθητοι καριερίστες επιχειρηματίες να έρχονται σε μια γειτονιά κυριολεκτικά υπό αστυνομική κατοχή, για την απρόσκοπτη εξέλιξη της επενδυτικής “κοσμογονίας” που λέει και ο Χρυσοχοΐδης, να μας πουν με τα λεφτά του Λάτση, του Λασκαρίδη, του Λαιμού και του Μαρτίνου, πώς πρέπει να ζήσουμε!

Τα προβλήματα που εντοπίζουν στην πόλη και τη διαβίωση είναι από άλλο πλανήτη. Στον πλανήτη που ζουν αυτοί δεν υπάρχει φτώχεια, ακρίβεια, αστεγία, πείνα, εργατικές δολοφονίες, μπατσοκρατία, ρατσισμός και τρανσφοβία, πόλεμος και γενοκτονία. Εκεί δίπλα στο φανταχτερό στέκι τους, κατεβαίνουν από τις κλούβες οι ματατζήδες που τρομοκρατούν παιδιά στον Λόφο Στρέφη, ενώ παράλληλα οι κάτοικοι υποφέρουμε από τους χίπστερς του διπλανού all day bar, στους οποίους απευθύνεται το ΣΜΟΛ.

Εμείς και αυτοί ζούμε σε διαφορετικούς κόσμους.
Εμείς ζούμε εδώ, σ’ ένα κόσμο που τρώμε ξύλο στους δημόσιους χώρους, που μας διώχνουν απ’ τα σπίτια μας, τα σχολεία μας, τις δουλειές μας, που βλέπουμε όλη την πόλη να μετατρέπεται σε ένα τεράστιο ξενοδοχείο, σ’ ένα διασκεδαστήριο και σε μια Μονόπολη μεγάλοεπενδυτών, Ισραηλινών γενοκτόνων και εγχώριων λαμόγιων.

Οι κόσμοι μας είναι διαμετρικά αντίθετοι και συγκρουόμενοι γι’ αυτό και τα προβλήματα και οι λύσεις που προτείνουν για την πόλη μάς φαίνονται τόσο ξένες και ανυπόστατες. Πίσω από κάθε μπαρούφα που ξεστομίζουν κρύβεται μια πρόταση φιλική προς τον τουρισμό, τους ψηφιακούς νομάδες, τους επιχειρηματίες και σε όσους κλείνουν τα μάτια μπροστά στην τερατώδη πραγματικότητα.

Είμαστε ακόμη εδώ και θα συνεχίσουμε να τους ξεσκεπάζουμε, να αποκαλύπτουμε τα βρώμικα σχέδιά τους, όσα τζάμπα μπισκοτάκια κι ας μας σερβίρουν.

Εικοσιεννιά ειδικοί, Μαρκάκη, Πουλά, Πόριε, Γεωργακόπουλε και λοιποί του ΣΜΟΛ, δεν σας ξεπλένει ούτε το skip!